Al tientallen jaren stellen veel Surinamers zichzelf dezelfde vraag: hoe kan een land met zoveel natuurlijke hulpbronnen, zoveel talent en slechts ongeveer 600.000 inwoners nog steeds met zoveel uitdagingen worstelen?
We beschikken over goud, olie, hout, vruchtbare landbouwgrond, water en een strategische ligging. We hebben deskundigen, ondernemers, hardwerkende burgers en generaties politici die ieder op hun eigen manier hebben geprobeerd het land vooruit te helpen. Toch lijken veel problemen hardnekkig te blijven bestaan.
Hoe is dat mogelijk?
Misschien ligt het antwoord niet alleen in economische cijfers, verkiezingen of politieke programma’s. Misschien moeten we bereid zijn om dieper te kijken.
Een land wordt niet welvarend door wat er in de bodem zit. Een land wordt uiteindelijk welvarend door de kwaliteit van zijn mensen.
De grootste rijkdom van Suriname is niet de olie, het goud of de bossen. De grootste rijkdom van Suriname zijn de Surinamers zelf.
Wanneer mensen goed onderwijs krijgen, verantwoordelijkheid nemen, samenwerken en bereid zijn verder te kijken dan hun eigen belang, ontstaat ontwikkeling. Wanneer verdeeldheid, wantrouwen en kortetermijndenken de overhand krijgen, blijft vooruitgang moeilijk.
Te vaak verwachten wij dat één regering, één president of één minister alle problemen oplost. Maar geen enkel land ter wereld is opgebouwd door leiders alleen.
Duurzame ontwikkeling ontstaat wanneer overheid, bedrijfsleven, maatschappelijke organisaties en burgers gezamenlijk verantwoordelijkheid nemen voor de toekomst.
Misschien moeten wij onszelf daarom een andere vraag stellen. Niet: “Wie is schuldig aan onze problemen?” maar: “Welke bijdrage kan ieder van ons leveren aan de oplossing?”
De vergeten rijkdom: onze diaspora
Wanneer wij spreken over de toekomst van Suriname, denken wij meestal aan onze natuurlijke hulpbronnen. Maar misschien vergeten wij een van onze grootste rijkdommen: de Surinaamse diaspora.
Honderdduizenden Surinamers en Surinaamse Nederlanders wonen en werken in het buitenland. Onder hen bevinden zich artsen, ingenieurs, ondernemers, juristen, onderzoekers, IT-specialisten, docenten en bestuurders.
Zij hebben kennis en ervaring opgedaan binnen goed functionerende organisaties en economieën. Velen van hen voelen nog steeds een sterke band met Suriname en willen graag een bijdrage leveren.
Toch blijkt dat in de praktijk vaak moeilijker dan nodig.
Mensen die willen investeren, kennis willen delen of projecten willen ondersteunen, lopen soms vast in bureaucratie, onduidelijke procedures of een gebrek aan structurele samenwerking. Hierdoor blijft veel potentieel onbenut.
Misschien moeten wij de diaspora niet langer zien als mensen die zijn vertrokken, maar als een verlengstuk van Suriname dat zich over de wereld heeft verspreid.
De vraag is niet óf de diaspora wil bijdragen. De vraag is hoe Suriname die bijdrage toegankelijker kan maken.
Waarom zouden wij geen nationaal platform kunnen opzetten waarop deskundigen uit binnen- en buitenland zich kunnen registreren?
Waarom zouden ministeries, onderwijsinstellingen, ziekenhuizen en bedrijven niet gemakkelijker gebruik kunnen maken van kennis die al beschikbaar is? Waarom zouden wij investeringen en samenwerking niet eenvoudiger en transparanter kunnen maken?
Een klein land kan het zich niet veroorloven om talent verloren te laten gaan.
Een gezamenlijke visie voor de toekomst
Suriname heeft behoefte aan degelijk onderwijs, sterk bestuur, transparantie, economische diversificatie en een langetermijnvisie die verder reikt dan de volgende verkiezingen.
Maar bovenal heeft Suriname behoefte aan een cultuur waarin samenwerking belangrijker is dan verdeeldheid.
Onze geschiedenis heeft ons geleerd hoe verschillend wij zijn. Onze toekomst zal afhangen van hoe goed wij leren samenwerken ondanks die verschillen.
De uitdagingen waarvoor Suriname staat, zijn niet onmogelijk. Andere landen met minder natuurlijke rijkdommen hebben laten zien dat ontwikkeling mogelijk is wanneer visie, discipline, kennis en samenwerking samenkomen.
Waarom zou Suriname dat niet kunnen?
Misschien ligt de sleutel niet in het wachten op een wonder, een redder of een nieuwe ontdekking van grondstoffen. Misschien ligt de sleutel in miljoenen kleine keuzes die iedere dag opnieuw worden gemaakt door burgers, ondernemers, ambtenaren, leerkrachten, ouders, studenten en leiders.
Want uiteindelijk wordt de toekomst van een land niet gebouwd door beloften. Die wordt gebouwd door mensen.
Een handreiking voor Suriname
Misschien is het tijd om anders te kijken naar onze nationale rijkdom.
Suriname beschikt over drie unieke schatten:
• De natuurlijke hulpbronnen die ons zijn gegeven.
• De mensen die dagelijks in Suriname wonen en werken.
• De kennis, ervaring en netwerken van onze diaspora over de hele wereld.
De uitdaging is niet om meer rijkdom te vinden. De uitdaging is om deze drie krachten met elkaar te verbinden.
Wanneer wij minder energie steken in verdeeldheid en meer in samenwerking, minder in het zoeken naar schuldigen en meer in het bouwen van oplossingen, ontstaat er een nieuwe mogelijkheid voor ons land.
De toekomst van Suriname ligt niet verborgen in de grond. Zij ligt in het vermogen van zijn mensen om boven persoonlijke, politieke, etnische en andere belangen uit te stijgen en samen te werken aan een groter doel.
Want wanneer een volk leert zijn natuurlijke rijkdom te combineren met wijsheid, verantwoordelijkheid, kennis en samenwerking, hoeft de vraag niet langer te zijn waarom Suriname achterblijft.
Dan kan de vraag worden:
Hoe ver kan Suriname werkelijk komen wanneer al zijn talenten, thuis én in de diaspora, samen bouwen aan dezelfde toekomst?
R.Tjauw-Foe
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
