Suriname is diep geschokt door een lugubere geweldsdaad in Commewijne waarbij een man in verwarde toestand negen mensen om het leven bracht, onder wie drie van zijn eigen kinderen.
Journalist Gail Eijk was kort na de eerste melding ter plaatse en beschrijft een tafereel van ongeloof, intens verdriet en onbeantwoorde vragen.
Van ongeloof naar rauwe werkelijkheid
Eijk bevond zich op het moment van de eerste melding bij de show Bubu toen het nieuws binnenkwam. “Het klonk zo ongeloofwaardig. Eén persoon die zes mensen zou hebben doodgestoken?” vertelt zij. Zonder aarzeling besloot zij naar Commewijne te rijden, vergezeld door een vriendin om de zware weg niet alleen af te leggen.
Niet ver van de plaats delict trof de journalist de verdachte aan, liggend langs de weg, terwijl omstanders hem toeschreeuwden.
De politie was bezig met voorbereidingen om hem af te voeren. Uiteindelijk werd een ambulance ingezet voor een gewond slachtoffer en werd de verdachte per politievoertuig meegenomen.
Een wijk in shock
Op de plaats van het drama trof Eijk een buurt aan in complete ontzetting. “Tranen, pijn en ongeloof waren overal zichtbaar.”
Op meerdere erven lagen lichamen. Wat aanvankelijk zes doden leken te zijn, bleek al snel een nog gruwelijker realiteit: negen slachtoffers.
Af en toe werd de stilte verscheurd door rauwe kreten van verdriet.
Psychische problemen al langer bekend
Volgens buurtbewoners kampte de verdachte al langere tijd met ernstige psychische problemen. Dat zou mede de reden zijn geweest dat zijn partner hem had verlaten.
Onbegrip overheerst over het feit dat de kinderen bij hem waren achtergelaten. Drie van de vier kinderen kwamen om het leven. Het oudste kind wist, ondanks verwondingen, te ontkomen.
Twee kinderen werden in hun slaap doodgestoken. Een ander probeerde te vluchten, maar slaagde daar niet in.
Getuigen verklaren dat de man ook bij andere buren aanklopte en riep: “Den pingo e lon.” Twee buren deden niet open. Mogelijk redde dit hun leven. Andere bewoners hadden die kans niet.
Verdriet grootvader
Een van de meest aangrijpende momenten voor de journalist was het gesprek met de vader van de verdachte. Hij vertelde dat hij zijn zoon had gewaarschuwd en hulp had willen inschakelen. “Wan sani no bun,” had hij gezegd.
De man keek zwijgend in de richting waar zijn kleinkinderen lagen. Ik wil mijn kleinkinderen zien,” fluisterde hij. Op de vraag wat dit met hem deed, volgde geen antwoord. Slechts een traan gleed langs zijn gezicht.
Van kerstvreugde naar collectieve rouw
De tragedie voltrok zich een dag na Kerstmis. “Nog geen uren eerder zag ik lachende gezichten,” schrijft Eijk. “En nu sta ik hier, op een plek waar niemand begrijpt wat hier is gebeurd.”
Psychosociale en psychische problematiek: signalen en adviezen
Deze tragedie onderstreept het belang van tijdige herkenning en begeleiding bij ernstige psychische problemen.
Let op waarschuwingssignalen:
Verward gedrag, paranoia of wanen
Agressie of dreigende uitspraken
Sociale isolatie en plotselinge gedragsveranderingen
Onbehandelde psychische klachten in combinatie met stress of middelengebruik
Wat kunnen familie en omgeving doen?
Neem signalen altijd serieus, ook als iemand hulp afwijst
Schakel tijdig professionele hulp in (huisarts, maatschappelijk werk)
Wacht niet tot een situatie escaleert
Blijf aandringen op begeleiding, ook via instanties
Voor mensen in psychische nood:
Praat erover met iemand die je vertrouwt
Zoek professionele hulp, psychische problemen zijn behandelbaar
Schaamte of angst mag nooit een reden zijn om hulp te vermijden
Voor de samenleving:
Doorbreek het stigma rond psychische aandoeningen
Zie geestelijke gezondheid als een collectieve verantwoordelijkheid
Preventie en begeleiding redden levens
