De maatschappelijke discussie die is ontstaan naar aanleiding van de uitspraak van Cedric Samson tijdens een interview op 23 juli laat zien hoe snel één zin een eigen leven kan gaan leiden.
De uitspraak “Nooit meer een vrouw als president” werd breed geciteerd en leidde tot de indruk dat vrouwen ongeschikt zouden zijn voor het hoogste ambt. Volgens Samson was dat echter niet de boodschap die hij wilde overbrengen.
Verduidelijking
Zijn latere verduidelijking luidde: “Nooit meer een president die geen verantwoording wil afleggen.”
Juist die verduidelijking verdient een inhoudelijke discussie. Niet omdat iedereen het met hem eens hoeft te zijn, maar omdat zij een principieel punt raakt: bestuur moet worden beoordeeld op kwaliteit en verantwoordelijkheid, niet op geslacht.
In een democratische rechtsstaat behoort niemand een functie te krijgen of te behouden vanwege het feit dat hij of zij man of vrouw is.
De juiste maatstaf is deskundigheid, integriteit, ervaring, leiderschap en de bereidheid om verantwoording af te leggen.
Internationale praktijk
De internationale praktijk bevestigt dat vrouwen uitstekende leiders kunnen zijn. Angela Merkel, Ellen Johnson Sirleaf, Jacinda Ardern en Mia Amor Mottley, premier van Barbados, hebben aangetoond dat succesvol leiderschap niets met geslacht te maken heeft, maar alles met visie, kennis en bestuurlijke capaciteit.
Ook in Suriname zou dat uitgangspunt moeten gelden. Wanneer een vrouw voor het eerst het hoogste ambt van het land bekleedt, is dat een historische mijlpaal. Dat mag worden gewaardeerd.
Tegelijkertijd mag de samenleving hoge verwachtingen hebben, juist omdat zij op grond van haar kennis, ervaring en eerdere publieke functies geschikt werd geacht voor het presidentschap. Die verwachtingen zijn gebaseerd op capaciteit, niet op geslacht.
Daarom is het onwenselijk wanneer kritiek op het functioneren van een bestuurder automatisch wordt uitgelegd als een aanval op vrouwen.
Evenmin is het wenselijk om bestuurlijke tekortkomingen te relativeren omdat de bestuurder een vrouw is. Werkelijke gelijkwaardigheid betekent dat dezelfde normen gelden voor iedereen.
Kritiek is geen vijandschap
Kritiek is geen vijandschap. In een democratie is zij een noodzakelijk instrument om bestuur te verbeteren. Ook wanneer kritiek afkomstig is van een oppositielid, verdient zij een inhoudelijke beoordeling. De herkomst van kritiek maakt haar niet automatisch persoonlijk of ongegrond.
De kern van deze discussie is daarom niet of Suriname door een man of een vrouw wordt geleid. De vraag is of bestuurders transparant handelen, verantwoordelijkheid nemen, openstaan voor kritiek en rekenschap afleggen aan de samenleving.
Als wij streven naar echte gelijkheid, moeten wij bestuurders beoordelen op hun prestaties en integriteit. Dat is de enige maatstaf die recht doet aan zowel mannen als vrouwen én aan de democratische rechtsstaat.
Changoer Kiran
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
