Men gelooft de Surinaamse politici en politiek niet meer. Dit moet het uitgangspunt zijn voor het kiezen van de nieuwe partij voorzitter en bij het bepalen van de toekomst van de VHP. Dat vraagt ook van de VHP een fundamenteel andere manier van denken
Binnen de VHP is het proces om het voorzitterschap begonnen en zoals zo vaak in de Surinaamse politiek dreigt de aandacht al snel te verschuiven van de inhoud naar personen, van visie naar netwerken en van de toekomst van de partij naar de ambities van individuele kandidaten. Dat zou een ernstige vergissing zijn.
De verkiezing van een nieuwe voorzitter is namelijk veel meer dan een interne aangelegenheid. Het is het eerste groot examen dat de partij moet afleggen sinds de NDP boycot van de VHP als gevolg van de boycot van de persoon ex-president Santokhi, ex-voorzitter van de VHP.
Juist daarom moet deze verkiezing niet gaan over wie de meeste mensen kent, wie de meeste afdelingen achter zich weet te krijgen of wie de slimste of sluwste interne campagne voert.
De vraag die de leden zichzelf moeten stellen is veel eenvoudiger en tegelijkertijd veel belangrijker: wie kan de VHP weer een geloofwaardige toekomst geven in een samenleving die zichtbaar anders is gaan denken over politiek?
De Surinaamse kiezer is kritischer geworden. In 2030 staat een compleet nieuwe jongere generatie Surinamers klaar om voor het eerst haar stemrecht te doen gelden.
De VHP moet vooral met haar toekomst plannen passen bij de dromen en ambities, waarden en normen van deze generatie Surinamers, ongeacht etniciteit.
Deze generatie verschilt van de oudere generaties op het veel punten maar accepteert niet langer automatisch gezag omdat iemand een hoge functie heeft bekleed of jarenlang actief is geweest binnen een partij.
De kiezer kijkt steeds vaker naar charme, uitstraling, communicatieve vaardigheden en toekomst visie. En minder naar deskundigheid, bestuurlijke kwaliteit en de vraag of politici daadwerkelijk oplossingen aandragen voor de problemen waarmee het land worstelt.
Immers we kunnen pretenderen dat vorige generaties VHP-ers geweldige oplossers waren, maar dat is een droombeeld. De VHP scoort net als alle andere partij, in de ogen van het electoraat, en zeker de nieuwe generatie kiezers, net zo slecht als allen andere partijen.
Nogmaals, het uitgangspunt moet een hele onwennige zijn. Eentje waar velen moeite mee hebben en het gewoonweg niet zien: Men gelooft de Surinaamse politici en politiek niet meer. Dit moet het uitgangspunt zijn voor het kiezen van de nieuwe partij voorzitter en bij het bepalen van de toekomst van de VHP.
Dat vraagt ook van de VHP een fundamenteel andere manier van denken.
Het oude politieke model werkt niet meer
Wie de verkiezingsuitslag eerlijk analyseert, kan moeilijk volhouden dat de VHP uitsluitend stemmen heeft verloren door economische tegenwind of impopulaire maatregelen.
Natuurlijk hebben de IMF-hervormingen pijn gedaan en natuurlijk heeft de inflatie diepe sporen achtergelaten in de samenleving. Maar daarachter speelde nog iets anders. Veel Surinamers kregen het gevoel dat de partij steeds meer bezig was met zichzelf en steeds minder met de samenleving.
Dat gevoel moet de partij uiterst serieus nemen.
Politiek is de afgelopen decennia in Suriname te vaak verworden tot een optelsom van deelbelangen. De ene groep vertegenwoordigt een bepaalde buurt, de andere een regio, een sportvereniging, een netwerk of een groep loyale aanhangers.
Natuurlijk zijn lokale afdelingen belangrijk voor iedere politieke partij, maar een landelijke volkspartij mag zich nooit laten leiden door lokale machtsblokken alleen. Een partij die het landsbelang wil dienen, moet mensen naar voren schuiven die verder kijken dan hun eigen achterban.
Juist daar ligt de opdracht voor de VHP.
De groep NIEUW VHP-denkers die alle steun verdient
De groep NIEUW VHP denkers met namen als Dr. Oehlers, Krishna Mathoera, Dr. Dew Sharman, Kandhai, Professor Henry Ori, dr. Dasai en ook Jogi (alias Socrates) worden in dat verband regelmatig genoemd en vormen wat mij betreft de enige groep die gesteund moet worden in dit belangrijke traject.
Maar let op: De toekomstige voorzitter heeft een goed team om zich heen nodig. Dus ik kijk verder dan de voorzitter alleen. En daarom kom ik op de personen in deze groep.
Ook op weg naar het kiezen van de voorzitter is belangrijk om te observeren wie wat doet uit dit team. Hoe stelt men zich op? En nadat de keuze is gemaakt is van belang dat er een sterk team om de voorzitter zit!
Wanneer een partij zichzelf opnieuw moet uitvinden, is ervaring geen nadeel maar een voorwaarde. Niet iedere bestuurder heeft dezelfde kwaliteiten en niet iedere voormalige minister heeft automatisch bewezen succesvol te zijn, maar binnen de huidige VHP bevindt zich wel degelijk een groep mensen die gedurende de afgelopen regeringsperiode heeft laten zien over inhoudelijke kennis, bestuurlijke ervaring en een
Dit is de groep waar het uit zal moeten komen. Een andere groep is niet interessant omdat die niets anders zijn dan een bundeling van opportunisten.
Zij verschillen inhoudelijk ongetwijfeld van mening over tal van onderwerpen, maar zij hebben één belangrijk kenmerk gemeen.
Hun politieke profiel is in belangrijke mate opgebouwd rond kennis, bestuur, beleid en inhoud, en veel minder rond persoonlijke machtsvorming of het onderhouden van lokale machtsstructuren.
Dat onderscheid wordt de komende jaren steeds belangrijker.
Suriname staat namelijk aan het begin van een periode waarin olie, kunstmatige intelligentie, digitalisering, onderwijs, gezondheidszorg en institutionele versterking veel belangrijker worden dan traditionele politieke slogans.
Een partij die daarin wil meespelen, heeft behoefte aan bestuurders die complexe dossiers begrijpen en internationale ontwikkelingen kunnen vertalen naar Surinaamse oplossingen.
Dit lijkt makkelijk, maar hoe maak je afspraken met een nieuwe generatie kiezers, die niet meer geloven in wat je zegt en geen belofte serieus neemt? Hier zit de uitdaging. Met inhoud en bestuurlijke hoogdraverij zul je toch een groot deel van de nieuwe en bestaande teleurgestelde kiezers niet meekrijgen.
De samenleving verlangt een andere politieke cultuur
De VHP doet er verstandig aan niet alleen naar haar eigen leden te luisteren, maar vooral ook naar de samenleving. Buiten de partij wordt namelijk heel anders naar deze verkiezing gekeken dan binnen de partij zelf.
Veel Surinamers vragen zich niet af wie voorzitter wordt. Zij vragen zich af of de partij werkelijk bereid is om te veranderen. Dat is een fundamenteel verschil.
Een nieuwe voorzitter die precies dezelfde politieke cultuur voortzet, zal de partij waarschijnlijk niet veel verder brengen dan waar zij vandaag staat.
Vernieuwing ontstaat niet doordat er een andere naam op de deur van het partijbureau verschijnt. Vernieuwing ontstaat wanneer ook de manier van denken verandert.
Dat betekent meer openheid, meer ruimte voor deskundigheid, meer aandacht voor jongeren en hun ambities en eigenaardigheden, hun dromen, meer samenwerking met de diaspora en vooral meer inhoudelijke discussie over de toekomst van Suriname door mensen die de wereld buiten het partijgebouw van de VHP de Olifant, buiten de Suriname, enigszins bijhouden en begrijpen.
Persoonlijke ambities mogen niet belangrijker worden dan de partij
Iedere politieke partij kent mensen met ambitie. Daar is niets mis mee. Ambitie kan een krachtige motor zijn voor vernieuwing.
Het wordt pas problematisch wanneer persoonlijke ambities belangrijker worden dan de organisatie zelf. Dat gevaar ligt bij iedere voorzittersverkiezing op de loer.
De VHP zou daarom moeten voorkomen dat de komende maanden uitsluitend draaien om interne coalities, strategische afspraken en persoonlijke loyaliteiten.
Leden moeten zich afvragen welk type leider de partij nodig heeft om weer vertrouwen terug te winnen bij de duizenden kiezers die de afgelopen verkiezingen zijn afgehaakt. Dat vertrouwen komt niet terug door interne machtsspelletjes en sluwigheden.
Dat komt alleen terug wanneer de samenleving ziet dat de partij werkelijk bereid is lessen te trekken uit haar eigen fouten.
Suriname heeft behoefte aan inhoud en begrip voor een andere generatie Surinamers
Het politieke landschap verandert snel. Jongere generaties laten zich steeds minder leiden door traditionele partijstructuren en willen weten welke oplossingen politieke partijen bieden voor onderwijs, werkgelegenheid, kunstmatige intelligentie, economische ontwikkeling, veiligheid en betaalbare gezondheidszorg.
Daarom is het opmerkelijk dat interne discussies binnen partijen nog vaak draaien om personen in plaats van programma’s.
Juist de VHP zou daarin het voortouw kunnen nemen door van deze voorzittersverkiezing geen populariteitswedstrijd te maken, maar een inhoudelijk debat over de toekomst van de partij én van Suriname. Dat vraagt leiders die moeilijke gesprekken niet uit de weg gaan. Leiders die kritiek durven te ontvangen.
Leiders die deskundigheid belangrijker vinden dan applaus. Maar dit allemaal voor een diepgaand begrip over wat de jongere generatie Surinamers in Suriname boeit en vooral niet boeit!
De VHP moet opnieuw aantrekkelijk worden voor talent
Een moderne politieke partij wordt uiteindelijk niet beoordeeld op haar verleden, maar op haar vermogen om nieuw talent aan te trekken.
Dat geldt zeker voor een partij als de VHP, die altijd veel waarde heeft gehecht aan opleiding, ondernemerschap en maatschappelijke ontwikkeling.
Juist daarom moet de nieuwe partijleiding ervoor zorgen dat jonge juristen, economen, ondernemers, ICT-specialisten, AI-deskundigen, artsen en wetenschappers zich weer thuis voelen binnen de partij.
Wanneer hoogopgeleide jongeren de indruk krijgen dat interne verhoudingen belangrijker zijn dan deskundigheid en globale ambities, zullen zij hun energie elders inzetten. Dat zou niet alleen een verlies zijn voor de VHP. Dat zou een verlies zijn voor Suriname.
Conclusie: dit is het moment waarop de VHP zichzelf opnieuw moet uitvinden
De verkiezing van een nieuwe voorzitter is veel meer dan een organisatorische formaliteit. Zij vormt de eerste echte test van de vraag of de VHP bereid is zichzelf opnieuw uit te vinden na een moeilijke verkiezingsperiode.
De leden bepalen niet alleen wie de voorzittershamer krijgt, maar ook welk signaal zij afgeven aan de Surinaamse samenleving.
Kiezen zij voor een partij waarin bestuurlijke kwaliteit, inhoudelijke kennis en maatschappelijke visie weer centraal staan?
Of kiezen zij voor een voortzetting van een politieke cultuur waarin interne verhoudingen, persoonlijke loyaliteit en machtspolitiek de boventoon voeren?
De geschiedenis laat zien dat politieke partijen niet ten onder gaan doordat zij verkiezingen verliezen. Zij gaan ten onder wanneer zij weigeren eerlijk te analyseren waarom zij die verkiezingen hebben verloren.
Juist daarom verdient de VHP een voorzitter én een team dat niet begint met het verdelen van functies, maar met het terugwinnen van vertrouwen.
Een partij die haar toekomst serieus neemt, kiest niet voor de luidste stem of de slimste of sluwste campagnevoerder, maar voor mensen die inhoud, deskundigheid en bestuurlijke kwaliteit opnieuw tot het visitekaartje van de VHP kunnen maken.
Alleen dan kan de partij weer uitgroeien tot een geloofwaardig alternatief voor de kiezers die haar de afgelopen jaren de rug hebben toegekeerd.
Dat is uiteindelijk niet alleen in het belang van de VHP, maar ook in het belang van een volwassen democratie waarin sterke politieke partijen worden gebouwd op ideeën, visie en kwaliteit, en niet op tijdelijke machtsblokken of persoonlijke belangen.
Dr. Ashwin Ramcharan
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
