Het is inmiddels opvallend stil rond de vermissing van Rodney Leysner. Sinds zijn vertrek op 15 augustus ontbreekt ieder spoor van de 52-jarige Leysner.
Zijn voertuig werd later uitgebrand, platgedrukt en begraven aangetroffen in een zwamp in Saramacca. In de zaak zijn meerdere personen aangehouden en wordt een vierde verdachte gezocht.
Toch lijkt de publieke informatievoorziening de afgelopen weken vrijwel tot stilstand te zijn gekomen.
Speurhonden vertrokken, maar aanwijzingen bleven achter
Begin september kwam een Nederlands team met reddingshonden naar Suriname. Van 2 tot en met 6 september werden de honden op verschillende locaties ingezet, waaronder de plaats waar het voertuig van Leysner werd aangetroffen en percelen die in verband worden gebracht met het onderzoek.
Een lichaam werd niet gevonden. De politie maakte echter nadrukkelijk bekend dat de zoekacties relevante aanwijzingen voor het verdere onderzoek hebben opgeleverd.
Wat die aanwijzingen precies inhouden, is niet bekendgemaakt. Op 8 september vertrok het reddingshondenteam weer naar Nederland.
En daar begint opnieuw de stilte.
Wat gebeurt er met de aanwijzingen?
Dat de politie niet alle informatie openbaar maakt, is begrijpelijk. In een lopend strafrechtelijk onderzoek kan te veel informatie het onderzoek schaden.
Maar geheimhouding betekent niet dat de samenleving helemaal zonder informatie hoeft te worden gelaten.
Juist wanneer er wordt gesproken over relevante aanwijzingen, rijst de vraag welke vervolgstappen daarop zijn genomen. Zijn nieuwe locaties onderzocht? Zijn aanvullende verhoren afgenomen?
Zijn digitale gegevens verder geanalyseerd? Zijn camerabeelden veiliggesteld? Wordt opnieuw gezocht op basis van de informatie die de honden hebben opgeleverd?
Het publiek hoeft niet te weten wat de aanwijzingen precies zijn. Maar er mag redelijkerwijs wel worden gevraagd of en hoe daarmee verder wordt gewerkt.
Een auto is gevonden. Rodney niet.
De meest verontrustende ontwikkeling blijft dat de politie wel het voertuig van Leysner heeft gevonden, maar Leysner zelf nog altijd niet.
Het voertuig werd in een zwamp aangetroffen en bleek na onderzoek inderdaad de auto te zijn waarmee Leysner was vertrokken. Inmiddels is er ook een formeel opsporingsbevel uitgevaardigd tegen een vierde verdachte.
Dat zijn belangrijke ontwikkelingen. Maar voor de familie blijft uiteindelijk één vraag overeind: waar is Rodney?
Stilte mag geen vergeetachtigheid worden
De politie heeft eerder aangegeven dat het onderzoek onverminderd wordt voortgezet en dat terughoudendheid noodzakelijk is om het strafrechtelijk onderzoek niet te verstoren.
Dat verdient begrip.
Maar een onderzoek naar een vermiste persoon mag ook niet langzaam uit het publieke bewustzijn verdwijnen omdat de eerste grote zoekactie is afgerond.
De familie leeft nog altijd met onzekerheid. Er is geen duidelijkheid over wat er met Leysner is gebeurd en waar hij zich bevindt.
Daarom is het tijd voor een nieuwe, zij het beperkte, update vanuit de autoriteiten.
Niet noodzakelijk over de inhoud van het onderzoek. Wel over de voortgang.
Welke stappen zijn sinds het vertrek van de reddingshonden gezet? Zijn de verkregen aanwijzingen verder opgevolgd? En wordt er nog actief gezocht naar Rodney Leysner?
Want stilte kan in een strafrechtelijk onderzoek noodzakelijk zijn.
Maar voor een familie die wacht op een vermiste vader, partner, broer of vriend, wordt stilte uiteindelijk ondraaglijk.
Rodney Leysner is nog steeds vermist. Dat mag niet wennen.
N. Mohari
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
