De kritiek op de huidige regering zwelt aan: er wordt onvoldoende gewerkt aan de fundamenten van de economie en het land lijkt steeds meer in een afwachtende houding te verkeren.
Terwijl de bevolking dagelijks wordt geconfronteerd met stijgende kosten van levensonderhoud, beperkte koopkracht en onzekerheid over de toekomst, lijkt het beleid vooral gericht op wachten op toekomstige inkomsten uit de olie- en gassector.
Maar een land kan niet uitsluitend leven van verwachtingen. Olie kan een belangrijke economische impuls geven, maar olie alleen bouwt geen duurzame economie.
Zonder investeringen in productie, landbouw, industrie, ondernemerschap, onderwijs en innovatie blijft Suriname kwetsbaar.
De vraag die steeds nadrukkelijker wordt gesteld is: waar blijft het concrete economische beleid dat vandaag nodig is?
Olie als reddingsboei of als gevaarlijke illusie?
De komst van de olie-industrie wordt door velen gezien als het grote keerpunt voor Suriname. De definitieve investeringsbeslissing rond grote olieprojecten heeft verwachtingen gewekt van economische groei, werkgelegenheid en nieuwe kansen.
Maar de geschiedenis van grondstofrijke landen laat zien dat natuurlijke rijkdom niet automatisch leidt tot ontwikkeling.
Zonder een duidelijke strategie bestaat het gevaar dat olie-inkomsten slechts tijdelijke verlichting bieden, terwijl de structurele problemen blijven bestaan.
Een economie die niet produceert, blijft afhankelijk van import. Een samenleving die niet investeert in haar mensen, blijft afhankelijk van externe inkomsten. En een regering die vooral wacht op toekomstige miljarden, loopt het risico de huidige generatie tekort te doen.
De bevolking leeft niet van toekomstige beloften
Voor veel Surinamers speelt de discussie over olie zich af in de toekomst, terwijl hun problemen zich vandaag afspelen.
Gezinnen worstelen met hoge prijzen in de winkels. Ondernemers ervaren een moeilijk economisch klimaat. Jongeren vragen zich af welke kansen zij hebben op de arbeidsmarkt.
Mensen in kwetsbare gemeenschappen wachten nog steeds op betere voorzieningen, betaalbare huisvesting en economische perspectieven.
De bevolking kan niet jarenlang wachten op een economische opleving die misschien pas over enkele jaren zichtbaar wordt.
Een regering wordt niet alleen beoordeeld op plannen voor de toekomst, maar vooral op wat zij vandaag doet om het leven van burgers te verbeteren.
Waar blijft de productieve economie?
De grootste zorg is dat er onvoldoende zichtbare stappen worden gezet om de productieve sectoren te versterken.
Suriname heeft enorme mogelijkheden op het gebied van landbouw, agro-industrie, toerisme, natuurlijke hulpbronnen, digitale economie en lokale productie. Toch blijft de afhankelijkheid van import groot.
Een land dat meer importeert dan produceert, creëert weinig economische zelfstandigheid. Productie betekent werkgelegenheid, ondernemerschap en toegevoegde waarde binnen de eigen economie.
De vraag is daarom niet alleen hoeveel inkomsten olie straks zal opleveren, maar vooral: wat doet Suriname vandaag om ervoor te zorgen dat toekomstige olie-inkomsten terechtkomen in een sterke binnenlandse economie?
Beleid moet verder gaan dan crisismanagement
Een regering kan niet voortdurend bezig zijn met het oplossen van dagelijkse problemen zonder een langetermijnstrategie te presenteren. Crisismanagement alleen brengt een land niet vooruit.
Wat nodig is, is een duidelijke economische agenda:
-stimulering van lokale productie;
-ondersteuning van kleine en middelgrote ondernemingen;
-ontwikkeling van menselijk kapitaal;
-versterking van beroepsonderwijs;
-investeringen in landbouw en voedselzekerheid en
-een duidelijke strategie voor lokale participatie in de olie- en gassector.
Zonder dergelijke keuzes blijft Suriname afhankelijk van externe factoren en toevallige inkomstenbronnen.
De rekening wordt betaald door de samenleving
Wanneer economische groei uitblijft, zijn het uiteindelijk burgers die de gevolgen dragen. Werkloosheid, armoede en sociale onzekerheid nemen toe wanneer een economie onvoldoende kansen creëert.
Het vertrouwen in bestuur neemt af wanneer mensen het gevoel krijgen dat er veel wordt beloofd, maar weinig zichtbaar verandert.
Een regering krijgt niet onbeperkt tijd om resultaten te leveren. Besturen betekent keuzes maken, verantwoordelijkheid nemen en werken aan oplossingen – niet wachten totdat een toekomstige sector de problemen vanzelf oplost.
Suriname heeft meer nodig dan olie: het heeft leiderschap nodig
De olie-industrie kan een historische kans zijn, maar alleen als Suriname voorbereid is om deze kans verstandig te benutten.
De grootste fout zou zijn om te denken dat olie automatisch ontwikkeling brengt. Ontwikkeling ontstaat door visie, beleid, kennis, ondernemerschap en hard werken.
Suriname kan niet jarenlang in de wachtkamer blijven zitten totdat de eerste oliedollars binnenstromen. De toekomst wordt niet alleen bepaald door wat er onder de grond zit, maar vooral door wat er vandaag boven de grond wordt opgebouwd.
De bevolking wacht niet op olie. De bevolking wacht op leiderschap.
D. Karamat-Ali
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
