Ik heb alle begrip voor mensen die vinden dat het wildplassen door mannen in Suriname moet worden tegengegaan.
Het is immers geen fraai gezicht wanneer mannen op openbare plekken, langs wegen of tegen muren hun kleine behoefte doen.
Ook vanuit het oogpunt van hygiëne, leefbaarheid en respect voor de omgeving is het begrijpelijk dat hiertegen wordt opgetreden.
Toch vind ik dat wij bij het beoordelen van dit gedrag één belangrijke groep niet uit het oog mogen verliezen, namelijk mannen die de leeftijd van 50 jaar zijn gepasseerd.
Een vergrote prostaat kan flinke problemen veroorzaken
Wat niet iedereen beseft, is dat een aanzienlijk deel van de mannen op oudere leeftijd te maken krijgt met een vergrote prostaat, medisch bekend als benigne prostaathyperplasie (BPH).
Deze aandoening kan de plasbuis gedeeltelijk dichtdrukken en verschillende vervelende klachten veroorzaken.
Eén van de meest ingrijpende gevolgen is de plotselinge en soms moeilijk te onderdrukken aandrang om te urineren.
Mannen moeten vaker plassen, kunnen soms nauwelijks ophouden en hebben niet altijd de mogelijkheid om hun blaas op een later moment te legen.
Ook kan de aandrang onverwacht ontstaan, waardoor snel een toilet gevonden moet worden.
Waar moeten deze mannen terecht?
En nu komt een ander belangrijk punt. Suriname beschikt over een beperkt aantal openbare toiletten.
Zelfs bij pompstations is het lang niet vanzelfsprekend dat iemand, ook wanneer hij bereid is ervoor te betalen, gebruik mag maken van een toilet.
Stel u voor dat een man met BPH plotseling dringend moet urineren maar nergens terechtkan. Moeten wij dan zonder enige terughoudendheid oordelen wanneer hij uiteindelijk een beschutte plek opzoekt?
Meer begrip én betere voorzieningen
Ik pleit beslist niet voor een vrijbrief om overal te urineren. Wel vind ik dat wij bij de aanpak van wildplassen rekening moeten houden met medische omstandigheden en het gebrek aan openbare sanitaire voorzieningen.
Wie wil dat mannen hun behoefte niet langer op straat doen, moet ook zorgen dat er voldoende toegankelijke toiletten beschikbaar zijn.
Een beetje begrip voor mannen met een vergrote prostaat is daarbij geen overbodige luxe. Het is ook een kwestie van menselijkheid.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
