De Surinaams-Nederlandse muzikant en schrijver, Ronald Snijders, heeft zich kritisch uitgelaten over de stijgende kosten van levensonderhoud in Suriname.
Volgens hem is het beeld dat Suriname goedkoop zou zijn allang achterhaald en worstelt een groot deel van de bevolking dagelijks met financiële druk en verborgen armoede.
Prijzen vergelijkbaar met Nederland
Snijders, die sinds 1970 in Nederland woont maar de afgelopen jaren regelmatig in Suriname verblijft, stelt dat veel basisproducten in Suriname omgerekend bijna even duur zijn als in Nederland.
Daarbij noemt hij onder meer boter, kaas, melkproducten, pindakaas, vlees, vis, groenten, frisdranken, water, olie, thee, koffie, fruit en sanitaire producten.
Ook hotelprijzen en verschillende lokale producten liggen volgens hem opvallend hoog. Hoewel er uitzonderingen bestaan, overheerst volgens Snijders het gevoel dat Suriname een duur land is geworden.
“Ik koop mijn boodschappen vaak in gewone buurtwinkels, Chinese supermarkten en op markten. Ik heb veel mensen gevraagd hoe zij de prijzen ervaren en het antwoord is vrijwel altijd hetzelfde: Suriname is duur,” aldus Snijders.
Lage inkomens tegenover hoge kosten
Volgens Snijders staat de hoge prijs van levensonderhoud in schril contrast met de inkomens van veel Surinamers. Hij wijst erop dat het gemiddelde salaris in Suriname tussen ongeveer 10.000 en 20.000 SRD ligt, omgerekend ongeveer 230 tot 460 euro per maand.
Daartegenover staan stijgende kosten voor brandstof, levensmiddelen, transport, gascilinders en auto-onderhoud. Volgens Snijders worden veel voertuigen bovendien in Amerikaanse dollars afgelost, terwijl ook banden, accu’s en onderdelen duur zijn geworden.
Hij benadrukt dat benzineprijzen, omgerekend ruim één euro per liter, zwaar drukken op huishoudens wanneer deze worden afgezet tegen het relatief lage inkomensniveau in Suriname.
“Verborgen armoede is duidelijk aanwezig”
Hoewel het straatbeeld volgens Snijders soms een andere indruk kan wekken, stelt hij dat er sprake is van aanzienlijke verborgen armoede binnen de samenleving.
“Je hoort relatief weinig mensen openlijk klagen en op straat lijkt veel er nog goed uit te zien, maar eerlijk is eerlijk: gewone Surinamers hebben het echt moeilijk,” zegt hij.
Volgens Snijders zijn reizen naar het binnenland of andere delen van het land voor veel gezinnen vrijwel onbetaalbaar geworden. Ook de forse stijging van de prijzen van gasbommen voor huishoudelijk gebruik noemt hij zorgwekkend.
Verschil tussen lokale bevolking en toeristen
Snijders erkent dat mensen met een Nederlands pensioen of AOW de economische realiteit in Suriname anders ervaren dan inwoners die in Surinaamse dollars verdienen.
Voor toeristen of gepensioneerden met inkomsten uit Nederland is het volgens hem vaak nog betaalbaar, maar hij waarschuwt ervoor om de situatie van de lokale bevolking niet te relativeren door enkel te verwijzen naar economische problemen in Nederland.
Volgens hem verdient de sociaaleconomische situatie van gewone Surinamers meer aandacht en begrip.
