Ik betrapte mezelf laatst op een vreemde gedachte. Wanneer ik tegenwoordig een jong stel met drie of vier kinderen zie, denk ik niet alleen: wat gezellig.
Er schiet ook iets anders door mijn hoofd: hoe betalen ze dit allemaal?
In Suriname, waar het leven voor veel gezinnen duur is geworden, zou een groot gezin zomaar een nieuw soort statussymbool kunnen worden.
Van gewoon gezin naar financiële prestatie
De cijfers maken die gedachte minder vreemd. Volgens cijfers van het Centraal Bureau voor Burgerzaken werden in 2019 nog 10.127 geboorten geregistreerd.
In 2024 waren dat er 8.273. Dat is een daling van ruim achttien procent in vijf jaar.
Dat betekent natuurlijk niet dat Surinamers massaal geen kinderen meer willen. Mensen stellen het krijgen van kinderen uit, maken andere keuzes of vinden hun gezin met één of twee kinderen compleet.
Maar precies daardoor begint een groot gezin meer op te vallen.
Vroeger keek ik bij een statussymbool eerder naar een dure auto voor de deur, merkkleding of een verre vakantie.
Alleen kun je een auto financieren. Een telefoon koop je op afbetaling. Zelfs een luxe vakantie zegt weinig over hoeveel geld iemand werkelijk achter de hand heeft.
Vier kinderen comfortabel grootbrengen, wonen in een goede buurt en in een mooie woning is lastiger om te faken.
De echte luxe zit rondom de kinderen
Want het zijn niet de kinderen zelf die rijkdom uitstralen. Het is alles eromheen.
Een huis met genoeg ruimte. Iedere dag voldoende boodschappen. Schoolkosten. Kleding. Sport.
Verjaardagen. Een auto waarin iedereen past. En probeer voor de grap eens zes vliegtickets naar Nederland of Amerika te betalen.
Wie drie of vier kinderen heeft en ondertussen financieel ontspannen blijft leven, laat misschien meer van zijn economische positie zien dan iemand die in een glimmende SUV voorbijrijdt.
Misschien kijken we straks anders naar grote gezinnen
Ik zeg niet dat ieder groot gezin rijk is. In Suriname spelen cultuur, familiegewoonten en persoonlijke keuzes natuurlijk een grote rol.
Mijn punt is vooral dat de betekenis kan veranderen. Wanneer steeds minder kinderen worden geboren en het onderhouden van een gezin steeds meer geld vraagt, wordt veel kinderen kunnen hebben bijna een vorm van stille luxe.
Misschien vragen we over een paar jaar bij die buurman met vier kinderen niet meer waarom hij er zoveel heeft.
Misschien vragen we ons af wat hij voor werk doet.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
