Onlangs had ik een opvallend gesprek met een ouder gepensioneerd echtpaar uit Rotterdam dat regelmatig met het vliegtuig naar Suriname komt.
Wat de vrouw vertelde, bleef bij mij hangen, vooral omdat ik zelf nooit op die manier naar een reis tussen Nederland en Suriname had gekeken.
Zij en haar man zouden het namelijk geweldig vinden als er een comfortabele passagiersboot tussen Rotterdam en Suriname zou varen.
Geen vrachtschip waarop toevallig enkele passagiers meekunnen, maar een modern schip met goede hutten, restaurants, ontspanningsruimten, fitnessmogelijkheden en voldoende ruimte om gewoon te genieten.
Voor sommige ouderen is tijd juist geen probleem
Volgens het echtpaar zouden zij zeker niet de enigen zijn. Binnen hun vrienden- en kennissenkring zouden veel ouderen zitten die helemaal geen behoefte hebben om zo snel mogelijk op hun bestemming te zijn. Een zeereis van ongeveer twee weken zou hen juist aanspreken.
Kaarten, lezen, wandelen aan boord, sporten, gesprekken voeren met medepassagiers of simpelweg naar de oceaan kijken. Voor hen is dat geen verloren tijd, maar vakantie.
En daar zit misschien een interessante gedachte achter. Vliegen is efficiënt, maar ook gehaast. Je reist naar Schiphol, wacht, controleert bagage, zit uren in een vliegtuig en bent uiteindelijk relatief snel in Paramaribo.
Een schip verandert het reizen zelf in onderdeel van de vakantie.
Misschien bestaat daar een vergeten markt
Natuurlijk zou zo’n verbinding commercieel haalbaar moeten zijn. De investering, veiligheid, bemanning en haveninfrastructuur zijn geen kleinigheden. Toch vraag ik mij af of hier niet een nichemarkt ligt.
Niet iedereen wil sneller. Sommige mensen willen juist langer onderweg zijn, zolang de reis comfortabel, veilig en gezellig is.
Misschien moeten we reizen soms opnieuw leren zien als een bestemming op zichzelf.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
