Ik ben er eerlijk gezegd niet blij mee wanneer goed opgeleide Surinamers hun geboorteland verlaten om zich definitief in Nederland te vestigen.
Ik begrijp heel goed dat mensen betere salarissen, meer zekerheid en aantrekkelijkere carrièrekansen zoeken.
Niemand kan iemand kwalijk nemen dat hij of zij vooruit wil. Maar wanneer artsen, verpleegkundigen, leerkrachten en technisch geschoolde krachten vertrekken, betaalt onze samenleving daarvoor een hoge prijs.
Nederland kampt ondertussen met personeelstekorten in precies deze beroepsgroepen. Volgens het UWV zijn vooral de zorg, het onderwijs en de techniek sectoren waar werkgevers moeilijk geschikt personeel vinden.
Maak emigratie niet de enige oplossing
Ik vind dat Nederland en Suriname veel slimmer met deze situatie moeten omgaan. Waarom zouden Surinaamse professionals uitsluitend hoeven te kiezen tussen hier blijven of definitief vertrekken?
Een concreet voorstel is een gezamenlijk programma waarbij Surinaamse vakmensen bijvoorbeeld zes maanden in Nederland werken en daarna een afgesproken periode in Suriname terugkeren.
Daarnaast kunnen Nederlandse instellingen Surinaamse ziekenhuizen, scholen en technische opleidingen ondersteunen met apparatuur, trainingen en gastdocenten.
Nederland moet ook verantwoordelijkheid nemen
Nederland zou bovendien kunnen investeren in opleidingen en specialisatieplaatsen in Suriname, gekoppeld aan afspraken over kennisoverdracht.
Ook kunnen Nederlandse werkgevers bijdragen aan opleidingsfondsen waarmee nieuwe Surinaamse professionals worden klaargestoomd.
Ik ben niet tegen persoonlijke vooruitgang of internationale samenwerking. Maar ik wil niet dat Suriname steeds opnieuw investeert in de opleiding van talenten, waarna andere landen voornamelijk de vruchten plukken.
Emigratie moet een keuze blijven, maar kennisuitwisseling en wederzijds voordeel moeten veel vanzelfsprekender worden.
Suriname mag niet structureel achterblijven omdat het zijn best opgeleide mensen kwijtraakt.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
