In de vorige eeuw was het heel gewoon dat kinderen en jongeren zich netter kleedden wanneer ze op bezoek gingen bij grootouders of oudere familieleden.
Jurkjes, rokken en shirts die de schouders en de buik volledig bedekten, hoorden bij zulke momenten. In veel huishoudens was het geen discussiepunt, maar simpelweg onderdeel van goed gedrag.
Een nieuwe manier van zichzelf tonen
Tegenwoordig is dat beeld sterk veranderd. In tal van Surinaamse gezinnen valt op dat jongeren vaker kiezen voor shorts die boven de dij eindigen, crop tops of outfits waarbij hun buik zichtbaar is.
Voor een deel van de ouders is dat geen enkel probleem. Zij vinden dat jongeren zichzelf mogen uitdrukken en dat kleding ook een vorm is van zelfvertrouwen opbouwen.
Een moeder vertelde mij dat haar kinderen vrolijker en zekerder zijn wanneer ze dragen wat bij hen past. Voor haar is mode geen bedreiging, maar een middel om te groeien.
Botsende verwachtingen
Toch botst deze vrijheid soms op traditionele waarden. Vooral oudere familieleden geven aan dat kleding iets zegt over respect, zeker bij sociale bezoeken of wanneer men samenkomt voor een speciale gelegenheid.
Een ontblote buik of zichtbare billen voelt voor hen ongepast. Het gaat hen niet om het verbieden van moderne mode, maar om de manier waarop jongeren rekening houden met hun omgeving.
Modekenners zien dat er eigenlijk een middenweg ontstaat. Jongeren volgen trends om te ontdekken wie ze zijn, terwijl ouders en grootouders blijven uitleggen dat niet elke gelegenheid dezelfde outfit vraagt.
Zo ontstaat vanzelf een evenwicht: ruimte om te experimenteren, maar ook aandacht voor situaties waarin een meer bedekte stijl beter past.
Het resultaat is een nieuwe generatie die zich vrij voelt in kledingkeuze, maar stap voor stap leert hoe mode en respect naast elkaar kunnen bestaan.
Ida Thornhill
Docente / Auteur / Columniste
