Werkgevers in Paramaribo vertellen mij dat zij opvallend vaak dezelfde verklaring horen van werknemers die zonder duidelijke voorafgaande melding niet op het werk verschijnen.
„Ik moest mijn moeder naar de Spoedeisende Hulp van het AZP brengen.” Het kan ook gaan om een vader, zus, broer, partner of vriend.
„Ik moest mijn moeder naar AZ brengen, ze moest met spoed daar zijn.” Het klinkt ernstig en is natuurlijk een reden waarbij een werkgever begrip kan hebben.
Maar volgens verschillende werkgevers wordt juist dit soort verhaal inmiddels veel te gemakkelijk uit de kast gehaald.
En daar begint het probleem. Werkgevers vertellen mij ronduit dat zij dergelijke excuses vaker wantrouwen. Niet omdat iedere werknemer liegt, maar omdat het verhaal volgens hen opvallend vaak terugkomt.
Werkgevers zijn geen kinderjuffen
Wat mij daarbij vooral opvalt, is dat werknemers soms lijken te vergeten dat hun werkgever niet verantwoordelijk is voor het verzinnen van geloofwaardige excuses voor hun afwezigheid.
Een bedrijf moet kunnen rekenen op personeel. Wanneer iemand zonder goede reden wegblijft, moet een collega mogelijk extra werk verrichten, een klant wachten of een bedrijfsproces worden verstoord. Dat zijn geen details.
En wanneer vervolgens een verzonnen spoedgeval wordt opgevoerd om de afwezigheid acceptabel te maken, wordt het probleem nog groter. Een werkgever kan zich dan terecht afvragen of hij deze werknemer de volgende keer nog serieus moet nemen.
Een leugen beschadigt je eigen naam
Mijn advies is daarom simpel. Wees eerlijk.
Kon je om een persoonlijke reden niet werken, vertel dat dan. Je hoeft niet ieder privéprobleem uitgebreid uit de doeken te doen. Maar verzin geen dramatisch verhaal over een familielid dat met spoed naar het AZP moest wanneer dat helemaal niet waar is.
Een gemiste werkdag kan worden besproken. Een smoes kan worden uitgelegd. Maar wanneer een werkgever ontdekt dat een werknemer hem bewust heeft voorgelogen ontstaat er iets veel moeilijker te herstellen. Vertrouwen.
En wie dat eenmaal heeft verspeeld, moet niet verbaasd zijn wanneer de werkgever voortaan veel kritischer naar iedere nieuwe verklaring kijkt.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
