De opmerkelijke woordenwisseling die in Paramaribo ontstond tussen een Nederlandse wandelaar en een tuinman heeft mij vooral om één andere reden aan het denken gezet.
De Nederlander kreeg te horen dat hij zich in Suriname niet zo moest uitspreken en dat hij in Nederland zijn mond maar mocht opendoen. Maar sinds wanneer geldt dat eigenlijk?
Buitenlander betekent niet monddood
Wat mij betreft mag een Nederlander in Suriname gewoon praten, vragen stellen, kritiek uiten en aangeven wanneer hij iets niet goed vindt. Sterker nog, dat geldt niet alleen voor Nederlanders.
Het geldt voor iedere toerist, buitenlander, bezoeker of tijdelijke inwoner die zich in ons land bevindt.
Natuurlijk zijn er grenzen. Niemand mag anderen bedreigen, beledigen of bewust intimideren. Maar een mening geven, een klacht uiten of iemand aanspreken op gedrag waarmee men wordt geconfronteerd, is iets heel anders.
Ik vind het daarom een verkeerde gedachte dat iemand zijn nationaliteit moet inleveren zodra hij de Surinaamse grens passeert.
Een Nederlander wordt niet ineens monddood omdat hij in Paramaribo rondloopt. Een toerist hoeft niet eerst Surinamer te worden om te mogen zeggen dat hij iets vreemd, vervelend of onveilig vindt.
Wie Suriname bezoekt mag ook een mening hebben
Sterker nog, als wij werkelijk trots zijn op onze gastvrijheid, zouden wij juist moeten kunnen omgaan met kritische opmerkingen van mensen die ons land bezoeken.
Wij hoeven het niet altijd eens te zijn met wat een buitenlander zegt. Wij mogen hem tegenspreken, uitleggen waarom wij iets anders zien of zijn kritiek naast ons neerleggen.
Maar iemand simpelweg vertellen dat hij zijn mond moet houden omdat hij geen Surinamer is, vind ik een verkeerde houding.
Suriname is geen gesloten terrein waar alleen staatsburgers hun mening mogen geven. Wie hier komt, heeft niet automatisch overal gelijk. Maar hij heeft wel een stem.
En misschien moeten wij daar eens volwassen mee leren omgaan. Niet kijken naar het paspoort van degene die iets zegt, maar naar wat hij daadwerkelijk zegt.
Een Hollander in Suriname mag dus gewoon zijn mond opendoen. En dat hoeft wat mij betreft helemaal geen probleem te zijn.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
