Onlangs las ik in het nieuws over een werkneemster in Paramaribo die geschorst werd omdat ze weigerde met de bus voor haar werk te reizen.
Volgens haar was dit beneden haar status. Hoewel sommigen haar houding misschien arrogant vinden, begrijp ik haar volkomen. Zij is namelijk niet de enige die het openbaar vervoer in Suriname als een lijdensweg beschouwt.
In ons land is met de bus gaan niet zomaar een vervoerskeuze; het is een beproeving. De bussen zijn vaak klein en overvol.
Passagiers zitten letterlijk bijna op elkaar gepropt. Bovendien is het in deze voertuigen vaak oncomfortabel warm, aangezien airconditioning ontbreekt.
Voeg daar de geur van bezwete lichamen aan toe en het plaatje is compleet. Laten we eerlijk zijn: niet iedereen ruikt even fris in de hitte en dat maakt het reizen met de bus allesbehalve aangenaam.
Het is dan ook onterecht om de situatie hier zoals sommigen op sociale media doen te vergelijken met het openbaar vervoer in landen zoals Nederland.
Daar zijn de bussen en treinen ruim voorzien van airco en goed onderhouden. Hoewel het ook niet perfect is, is het in vergelijking met Suriname een luxe ervaring.
Ik kan me goed voorstellen dat iemand die gewend is aan een zekere mate van comfort het openbaar vervoer hier in Suriname liever vermijdt.
En wie kan haar dat kwalijk nemen? Zolang het openbaar vervoer niet wordt verbeterd, blijft het een uitdaging die velen liever uit de weg gaan. Ik geef haar groot gelijk: ook ik zou beslist niet in een bus stappen.
