Surinamers die in Cuba geneeskunde hebben gestudeerd en daarna als arts in Nederland willen werken, moeten rekening houden met een lang en mogelijk duur traject.
Een Cubaans artsendiploma wordt in Nederland namelijk niet automatisch erkend.
Omdat Cuba buiten de Europese Unie, de EER en Zwitserland ligt, moet iedere arts afzonderlijk aantonen dat de opleiding en kennis voldoende aansluiten op de Nederlandse eisen.
Artsendiploma wordt opnieuw beoordeeld
De Commissie Buitenslands Gediplomeerden Volksgezondheid bekijkt onder meer de gevolgde opleiding, eventuele extra scholing en werkervaring.
Twee Surinamers met hetzelfde Cubaanse diploma kunnen daardoor uiteindelijk een verschillend oordeel krijgen.
Daarnaast moeten buiten Europa opgeleide artsen een beroepsinhoudelijke toets, de zogenoemde BI-toets, afleggen. Juist daar zit momenteel een groot probleem.
Volgens het BIG-register zijn er op dit moment geen beschikbare toetsplaatsen voor artsen.
In een Tweede Kamerstuk uit juni 2026 werd gesproken over wachttijden die kunnen oplopen tot ongeveer twee jaar.
Goed Nederlands spreken is niet altijd genoeg
Ook taal speelt een belangrijke rol. Artsen moeten Nederlands op minimaal niveau B2+ kunnen aantonen.
Een Surinamer die dagelijks uitstekend Nederlands spreekt, voldoet daarmee niet automatisch aan de formele eis.
Als iemand geen geaccepteerd bewijs heeft, kan een erkend taalcertificaat nodig zijn. Daarbij worden spreken, luisteren, lezen en schrijven beoordeeld.
Toets kan vanaf 2027 veel duurder worden
Daar komt mogelijk een flinke kostenstijging bij. De eigen bijdrage voor de BI-toets voor artsen bedraagt nu €1.700. Het ministerie van Volksgezondheid wil dit bedrag vanaf 1 maart 2027 verhogen naar €5.371,50.
Dat voorstel was begin oktober nog niet definitief. Naast deze toets kunnen ook kosten ontstaan voor taalonderwijs, examens, vertalingen, documenten en eventuele aanvullende scholing.
Na erkenning nog niet meteen zelfstandig arts
Zelfs na goedkeuring volgt nog een periode van drie maanden waarin de arts onder toezicht van een BIG-geregistreerde beroepsgenoot werkt.
Daarbij wordt ook gekeken naar professioneel gedrag en communicatie met patiënten en collega’s.
Voor Surinamers zonder Nederlands of ander EU-verblijfsrecht komt daar nog een apart immigratietraject bij.
Een BIG-registratie geeft namelijk niet automatisch toestemming om in Nederland te wonen en werken.
Wie in Cuba geneeskunde gaat studeren met Nederland als uiteindelijk doel, moet daarom rekening houden met extra toetsen, taalvoorwaarden, wachttijd, kosten en mogelijk een verblijfsprocedure.
