De tijd begint te dringen voor de regering-Santokhi. Terwijl op bestuurlijk vlak grote stappen zijn gezet, dreigt het succes volledig onder te sneeuwen door één dodelijke zwakte: gebrekkige communicatie.
De afstand tussen beleidsmakers en de burger groeit met de dag. In plaats van vertrouwen en verbondenheid heerst er onbegrip, omdat het volk niet of nauwelijks wordt bereikt met duidelijke, overtuigende boodschappen.
Wat de regering sinds 2020 wél heeft gedaan, wordt vaak onvoldoende verteld, laat staan uitgelegd.
Stabilisatie van de economie, herstel van internationale kredietwaardigheid, modernisering van het belastingstelsel en hernieuwde relaties met internationale partners zijn geen kleine prestaties.
Toch leeft bij een aanzienlijk deel van de samenleving de indruk dat er niets is veranderd. Dat is niet het gevolg van falend beleid, maar van falende communicatie.
Een professionele spindoctor die de kunst beheerst om ingewikkelde beleidskeuzes te vertalen naar eenvoudige en aansprekende taal, ontbreekt.
Daardoor blijven belangrijke verhalen onderbelicht, terwijl negatieve sentimenten ongestoord de ruimte krijgen.
President Santokhi werkt keihard achter de schermen en heeft in binnen- en buitenland respect afgedwongen. Zijn integriteit, doorzettingsvermogen en diplomatiek optreden hebben Suriname opnieuw op de kaart gezet.
Maar wie vertelt dat verhaal aan de Surinaamse kiezer?
De president verdient het om op zijn verdiensten beoordeeld te worden, niet op de ruis die ontstaat door misverstanden.
Daarom is het van groot belang dat de regering de communicatie heruitvindt.
Niet met loze slogans, maar met krachtige en consequente uitleg van beleid en resultaten. Alleen dan zal het volk zien wat écht is bereikt.
K. Sital
