Ik ken vrouwen in en rondom Paramaribo die vooraf al weten dat een man geen enkele kans maakt. Geen relatie, geen tweede date en eigenlijk zelfs geen echte belangstelling.
Tot hij vraagt of ze zaterdag uit eten wil. Dan blijkt de agenda ineens verrassend leeg.
“Ik moet toch eten”, wordt er lachend bij gezegd. De man denkt dat hij een romantische avond heeft. Zij kijkt vooral uit naar het restaurant.
Een date met hem of met zijn portemonnee?
Ik dacht lange tijd dat dit gewoon iets was wat je af en toe in vriendinnengesprekken hoort. Tot ik ontdekte dat psychologen er zelfs een naam voor hebben: de foodie call.
Amerikaanse onderzoekers Brian Collisson, Jennifer Howell en Trista Harig onderzochten vrouwen die een date accepteerden met iemand in wie ze eigenlijk geen romantische interesse hadden, mede omdat ze verwachtten dat de man de maaltijd zou betalen.
In twee Amerikaanse onderzoeken zei ongeveer 23 tot 33 procent dit minstens één keer te hebben gedaan.
De onderzoekers waarschuwden zelf dat hun steekproeven niet representatief waren voor alle vrouwen.
Voor Suriname bestaan voor zover bekend geen vergelijkbare cijfers. Ik ga dus niet beweren dat een derde van de Surinaamse vrouwen mannen gebruikt voor eten.
Ik zeg wel dat ik het gedrag herken.
“Maar hij heeft mij toch uitgenodigd?”
Daar begint het interessante gedeelte. Een man die een vrouw uitnodigt, kan natuurlijk zelf besluiten de rekening te betalen. Daar is niets vreemds aan.
Het wordt anders wanneer zij vooraf al weet dat ze hem niet wil, maar wél meegaat omdat het restaurant aantrekkelijk genoeg is.
Sommige vrouwen zien daar weinig kwaad in. “Hij vroeg mij zelf.” “Ik heb hem niets beloofd.” “Hij heeft geld genoeg.”
En eerlijk gezegd verwacht ik ook niet dat een vrouw na één diner romantische interesse verschuldigd is.
Maar belangstelling veinzen om gratis te eten vind ik iets anders.
Niet iedere vrouw doet hieraan mee
Ik ken gelukkig ook vrouwen die juist weigeren om met een man te eten wanneer ze vooraf weten dat er niets in zit. Zij vinden dat eerlijker.
Misschien zit daar voor mij de simpele grens.
Ga gerust uit eten omdat je iemand een kans wilt geven.
Maar wanneer je hem al hebt afgewezen voordat de voorgerechten op tafel staan, terwijl hij dat zelf nog niet weet, heb je misschien geen date.
Dan heb je een sponsor met een reservering.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
