In Suriname groeit de aandacht voor dierenwelzijn, maar het besef dat dieren ook rechten hebben is nog lang niet overal doorgedrongen.
Geen vanzelfsprekendheid
Voor veel mensen is het nog steeds geen vanzelfsprekendheid dat dieren beschermd moeten worden tegen mishandeling, verwaarlozing en slechte leefomstandigheden. Dat is een realiteit die niet langer genegeerd kan worden.
Dierenrechten betekenen dat dieren recht hebben op een leven zonder onnodig lijden. Toch zien we in de praktijk nog te vaak het tegenovergestelde.
Honden die dag en nacht vastgebonden zitten, dieren die onvoldoende voedsel krijgen of simpelweg aan hun lot worden overgelaten. Het zijn geen uitzonderingen, maar situaties die nog regelmatig voorkomen in verschillende buurten.
Onwetendheid speelt grote rol
Een belangrijk deel van het probleem ligt bij onwetendheid en oude gewoontes. Gedrag dat jarenlang als normaal werd gezien, wordt nog steeds doorgegeven van generatie op generatie.
Mensen staan er niet altijd bij stil dat hun manier van omgaan met dieren schadelijk kan zijn.
Toch is er ook een positieve ontwikkeling zichtbaar. Meerdere organisaties en betrokken inwoners zetten zich in om bewustwording te creëren.
Via sociale media, campagnes en gesprekken wordt het onderwerp vaker bespreekbaar gemaakt.
Het begint uiteindelijk bij kennis. Wanneer mensen begrijpen dat dieren ook bescherming verdienen, verandert hun houding vaak vanzelf. Kleine stappen kunnen al een groot verschil maken.
Dieren maken deel uit van onze samenleving. Hoe wij met hen omgaan, zegt veel over wie wij zijn als land.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
