In Suriname leven wij met water. Rivieren verbinden dorpen, brengen mensen naar hun werk, zorgen voor transport en vormen tegelijk ontspanning voor gezinnen en vrienden.
Helaas gedragen veel mensen zich nog steeds alsof ongelukken alleen anderen overkomen. Iedere keer wanneer er ergens een boot omslaat of mensen in problemen raken op het water, ontstaat er kortstondig veel commotie.
Er wordt gewezen naar bootbestuurders, organisaties en autoriteiten. Maar veel minder vaak kijken mensen eerlijk naar hun eigen verantwoordelijkheid.
De harde realiteit is dat nog steeds veel personen zonder zwemvest in boten stappen. Sommigen vinden het overdreven, anderen zeggen dat ze kunnen zwemmen en weer anderen denken simpelweg niet na over de gevolgen.
Dat is een gevaarlijke mentaliteit die levens kan kosten. Water geeft niet altijd een waarschuwing vooraf. Een sterke stroming, een onverwachte golf, motorproblemen of slecht weer kunnen binnen seconden een normale situatie veranderen in een ramp.
Niet een ieder is sterker dan het water
Het idee dat een goede zwemmer automatisch veilig is, klopt niet. Zelfs ervaren zwemmers raken uitgeput of in paniek wanneer een boot omslaat of wanneer zij plotseling in diep water terechtkomen.
Juist daarom bestaan zwemvesten. Niet als decoratie, maar als bescherming.
Wat nog zorgwekkender is, is dat sommige mensen zich bijna beledigd voelen wanneer hen wordt gevraagd een zwemvest te dragen. Alsof veiligheid iets is om je voor te schamen.
In het verkeer accepteert vrijwel iedereen inmiddels het gebruik van een gordel. Waarom blijft er dan zoveel weerstand bestaan tegen zwemvesten op het water?
Verantwoordelijkheid begint bij jezelf
Autoriteiten moeten zeker strenger controleren. Bootexploitanten die veiligheidsregels negeren moeten hard worden aangepakt. Maar uiteindelijk kan geen enkele controleur dag en nacht naast iedere passagier staan.
Mensen moeten zelf beseffen dat hun leven waardevol is.
Ook ouders dragen hierin een grote verantwoordelijkheid. Kinderen leren wat normaal is door naar volwassenen te kijken.
Wanneer ouders veiligheid serieus nemen, groeit een nieuwe generatie op die automatisch begrijpt dat een zwemvest geen keuze hoort te zijn, maar een basisvoorwaarde.
Een zwemvest aantrekken kost hooguit enkele seconden. Maar die paar seconden kunnen later het verschil betekenen tussen thuiskomen of nooit meer terugkeren.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
