Wanneer ik met Surinamers in het buitenland praat, hoor ik dikwijls dat men weinig tot geen vertrouwen heeft in de Surinaamse politiek.
Opvallend daarbij is dat velen niet alleen wijzen op beleid of politieke keuzes, maar vooral op wat zij het niveau en de deskundigheid van politici noemen.
Ik denk dat we die kritiek niet zomaar moeten wegwuiven.
Een mogelijke verklaring is dat Surinamers in Nederland en in andere ontwikkelde landen de politiek automatisch vergelijken met wat zij in Nederland gewend zijn.
Nederlandse politici zijn over het algemeen zeer welbespraakt, goed voorbereid en gewend om complexe dossiers uitgebreid te verdedigen.
Ze gebruiken soms ingewikkelde vaktermen en komen daardoor deskundig en overtuigend over.
Maar taalvaardigheid is natuurlijk niet hetzelfde als bestuurlijke kwaliteit.
De vergelijking is niet altijd eerlijk
Nederland beschikt over een veel groter ambtelijk apparaat, gespecialiseerde beleidsafdelingen, onderzoeksinstituten en een lange parlementaire traditie.
Nederlandse politici kunnen daardoor vaak terugvallen op een enorme hoeveelheid kennis en ondersteuning.
Toch spelen er volgens mij ook andere factoren.
In Suriname hebben politieke benoemingen, partijbelangen en persoonlijke netwerken lange tijd een belangrijke rol gespeeld in de beeldvorming rond bestuur.
Wanneer burgers vervolgens merken dat problemen blijven bestaan, beloften niet worden waargemaakt of politici elkaar vooral politiek bestrijden, neemt het vertrouwen verder af.
Ook communicatie speelt een rol. Een politicus die onvoldoende duidelijk kan uitleggen waarom een moeilijke beslissing noodzakelijk is, wekt al snel de indruk onvoldoende kennis van zaken te hebben.
Ook Nederland kent wantrouwen
Interessant genoeg is het beeld van de Nederlandse politiek ook niet bepaald vlekkeloos. Het CBS meldde onlangs dat in 2025 slechts 21 procent van de Nederlanders vertrouwen had in politici. Dat was het laagste niveau sinds het begin van de metingen.
De Nederlandse Surinamer moet dus oppassen om politieke welsprekendheid automatisch te verwarren met kwaliteit.
Toch blijft één punt overeind. Suriname heeft politici nodig die niet alleen politiek kunnen bedrijven, maar ook aantoonbaar verstand hebben van de dossiers waarover zij beslissen.
Dat zou het vertrouwen van de burger én van de diaspora aanzienlijk kunnen versterken.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
