Het wordt tijd dat we stoppen met doen alsof dit probleem niet bestaat.
In Suriname is het inmiddels open en bloot zichtbaar dat sommige van de grootste verdieners in het land zich bevinden in de bouw en de autotechniek.
Bouwvakkers en automonteurs vragen vandaag de dag astronomische bedragen, zelfs voor kleine klussen die soms in een paar uur geklaard zijn.
Dat op zich is al pijnlijk, maar wat het ronduit schandalig maakt, is dat een groot deel van deze inkomsten volledig buiten het zicht van de belastingdienst blijft.
Grote inkomsten zonder enige bijdrage aan het land
Terwijl kleine en grote bedrijven zich krom betalen aan belastingen, heffingen en afdrachten, werken talloze zelfstandige bouwvakkers en monteurs vrolijk door zonder enige vorm van registratie.
Geen bedrijf, geen inschrijving, geen belastingnummer. Het zijn simpelweg ordinaire zwartwerkers die honderdduizenden SRD’s per maand binnenhalen, maar geen koperen cent bijdragen aan onderwijs, gezondheidszorg of infrastructuur.
Het geld wordt rechtstreeks uit de zakken van hardwerkende burgers geklopt, personen die wél keurig belasting betalen.
De regering moet eindelijk ingrijpen
Deze situatie is diep oneerlijk en torpedeert het vertrouwen in de staat. Wie netjes onderneemt, wordt gestraft. Wie zwart werkt, lacht zich rijk.
Zo kan en mag het niet verder. De regering moet nu alles op alles zetten om deze groep in kaart te brengen, registratie verplicht te stellen en belastinginning af te dwingen. Niet morgen, niet volgend jaar, maar nu.
Belasting betalen is geen gunst, het is een plicht. Zolang deze scheve situatie blijft bestaan, blijft Suriname zichzelf saboteren.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
