We kunnen in Suriname nog zoveel praten over strengere straffen, meer politie op straat en betere opsporingsmethoden, maar één belangrijk aspect mogen we beslist niet uit het oog verliezen.
De opvoeding van kinderen speelt een wezenlijke rol bij het voorkomen van criminaliteit.
Wie wil werken aan een veiligere samenleving, moet daarom ook durven kijken naar wat er binnen sommige gezinnen gebeurt. Want het fundament voor het gedrag van een kind wordt voor een belangrijk deel thuis gelegd.
Ouders moeten meer doen dan alleen voor het levensonderhoud zorgen
Er zijn ouders die denken dat hun verantwoordelijkheid grotendeels is vervuld wanneer er voldoende eten en drinken in huis is, de kinderen naar school kunnen en ze een dak boven hun hoofd hebben.
Dat is echter een veel te beperkte kijk op ouderschap.
Kinderen hebben ook aandacht, begeleiding, grenzen, liefde en betrokkenheid nodig. Ze moeten leren wat respect betekent, waarom eerlijkheid belangrijk is en dat er consequenties verbonden zijn aan hun gedrag.
Wanneer ouders nauwelijks tijd vrijmaken voor hun kinderen, niet weten met wie ze omgaan of onvoldoende belangstelling tonen voor wat hen bezighoudt, ontstaat er ruimte voor verkeerde invloeden.
Het slechte voorbeeld begint soms bij de ouders zelf
Het wordt nog problematischer wanneer ouders zelf het verkeerde voorbeeld geven. Hoe kan een kind respect voor anderen leren wanneer het thuis voortdurend ziet hoe mensen worden uitgescholden, bedreigd of op een gewelddadige manier met conflicten omgaan?
Wat leert een kind wanneer het merkt dat liegen, bedriegen en regels overtreden binnen het gezin normaal worden gevonden?
Kinderen kijken niet alleen naar wat ouders zeggen, maar vooral naar wat zij doen. Wie zelf geen normen en waarden naleeft, kan moeilijk verwachten dat zijn kinderen dat wel zullen doen.
Criminaliteitsbestrijding begint ook achter de voordeur
Natuurlijk is niet ieder kind dat verkeerd wordt opgevoed automatisch een toekomstige crimineel. Ook armoede, groepsdruk, sociale omstandigheden en gebrekkige kansen spelen een rol. Toch mogen we de invloed van de thuissituatie niet onderschatten.
De overheid moet criminaliteit aanpakken, maar ouders hebben eveneens een verantwoordelijkheid die niemand van hen kan overnemen.
Een veiligere toekomst voor Suriname begint niet uitsluitend bij het politiebureau of de rechtbank, maar ook aan de eettafel, in de woonkamer en bij de dagelijkse begeleiding van onze kinderen.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
