Kortgeleden stelde een 9-jarige jongen uit Commewijne mij een vraag die op het eerste gezicht eenvoudig lijkt, maar eigenlijk een heel interessante uitleg verdient.
Hij had op televisie beelden gezien van de grote natuurbranden in Europa. Ook Nederland kwam voorbij.
Eerder deze maand woedde daar een grote natuurbrand in de omgeving van Venray en Oostrum waarbij meer dan 100 hectare natuur werd getroffen.
Zijn vraag aan mij was simpel: “Waarom hebben wij in Suriname niet zo vaak zulke grote bosbranden?” Ik vond het een uitstekende vraag.
Suriname is veel natter
Mijn uitleg aan hem was dat Suriname een heel ander klimaat heeft dan grote delen van Europa. Ons land kent hoge temperaturen, maar ook veel neerslag.
Suriname ontvangt jaarlijks gemiddeld ongeveer 1.500 tot 2.500 millimeter regen en kent twee regenseizoenen en twee droge seizoenen.
Dat betekent niet dat Suriname geen natuurbranden kent. Integendeel. Vooral tijdens de grote droge tijd kan het risico flink toenemen.
De Surinaamse brandweer waarschuwt juist in de periode augustus tot oktober voor droogte, hoge temperaturen en snel uitdrogend gras en struikgewas.
Maar er is een belangrijk verschil.
Europa kan langdurig kurkdroog worden
In delen van Zuid-Europa kunnen langdurige hitte, droogte en sterke wind ervoor zorgen dat natuur in korte tijd extreem brandbaar wordt.
Wetenschappers wijzen erop dat juist de combinatie van langere droge perioden en sterke wind ervoor kan zorgen dat een natuurbrand zich razendsnel uitbreidt.
Suriname heeft bovendien een enorm bosgebied en een groot deel van het land bestaat uit natuurlijke bossen.
De omstandigheden zijn hier doorgaans veel vochtiger, waardoor grootschalige natuurbranden in dicht regenwoud minder gemakkelijk ontstaan en zich verspreiden.
Maar zijn vraag bevatte ook een waarschuwing
Ik heb de jongen uiteindelijk verteld dat we niet moeten denken dat Suriname immuun is. Dat is misschien wel het belangrijkste.
Onze droge tijd kan wel degelijk gevaarlijke natuur- en grasbranden opleveren. Satellietgegevens laten bovendien zien dat Suriname jaarlijks brandmeldingen kent, met een duidelijke piek in het droge seizoen.
Zijn eenvoudige vraag herinnerde mij eraan dat kinderen soms precies de vragen stellen die volwassenen te weinig stellen.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
