Soms vraag ik mij werkelijk af wat al die supermarkten in Paramaribo met elkaar concurreren. In sommige straten zitten er bijna op iedere hoek winkels waar je boodschappen kunt doen.
Neem de Gompertstraat in het noorden. Ook langs de Kasabaholoweg zitten opvallend veel supermarkten bij elkaar.
Je zou als consument verwachten dat dit automatisch leidt tot lagere prijzen.
Maar eerlijk gezegd merk ik daar weinig van.
In Nederland voel je de strijd wel
Wanneer Surinamers in Nederland zijn, zien ze iets wat in Paramaribo veel minder opvalt. Supermarktketens proberen elkaar zichtbaar klanten af te pakken. Reclame wordt ingezet voor stuntprijzen, tijdelijke aanbiedingen en producten die soms bewust zeer goedkoop worden aangeboden.
Je voelt als consument dat winkels met elkaar moeten concurreren. In Paramaribo heb ik dat gevoel veel minder.
Natuurlijk zijn er aanbiedingen en prijsverschillen, maar van een echte prijzenoorlog waarbij supermarkten elkaar voortdurend onderbieden is naar mijn ervaring nauwelijks sprake.
Veel winkels, weinig prijsdruk
Ik vraag mij daarom af of wij niet te snel aannemen dat veel supermarkten automatisch veel concurrentie betekenen.
Misschien kunnen ondernemers door beperkte marges, hoge importkosten, transportkosten en relatief kleine afzetvolumes eenvoudigweg niet dezelfde prijzenslag voeren als grote Nederlandse ketens.
Maar misschien ligt een deel van het probleem ook bij ons als consument. Als wij vooral blijven kopen bij de winkel die het dichtstbij is of waar we gewend zijn te komen, waarom zou een ondernemer dan zijn prijzen fors verlagen?
Tien supermarkten in één straat lijkt indrukwekkende concurrentie. Maar zolang ik als consument daar nauwelijks voordeel van merk, vraag ik mij af hoe hard die concurrentie werkelijk is.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
