Ik vind dat het nu eens tijd wordt dat de Surinaamse overheid serieus optreedt tegen mannen die vrouwen op straat lastigvallen.
Op bepaalde hoeken, bij winkels en vooral voor de deuren van supermarkten lijkt het voor sommige figuren de normaalste zaak van de wereld om vrouwen na te roepen, onbeschaafde opmerkingen te maken en ongewenste voorstellen te doen.
Waarom moeten vrouwen dit eigenlijk accepteren?
Een supermarkt binnenlopen zonder lastiggevallen te worden
Ik vraag mij soms werkelijk af of wij dit normaal zijn gaan vinden. Een vrouw moet toch gewoon haar boodschappen kunnen doen zonder eerst een groep mannen te moeten passeren die haar van top tot teen bekijkt en allerlei opmerkingen naar haar roept?
Het gaat mij niet om mannen die ergens met elkaar staan te praten. Daar is helemaal niets mis mee.
Het gaat om gedrag waarmee vrouwen zich ongemakkelijk, geïntimideerd of onveilig voelen.
En ja, ik vind het bijzonder ergerlijk wanneer dergelijke figuren urenlang op dezelfde plek rondhangen, soms met ontbloot bovenlichaam, en zich gedragen alsof de openbare ruimte hun persoonlijke terrein is.
Waar blijft de grens?
Leven wij in een asociaal land waarin iedereen maar moet accepteren wat anderen naar hem of haar roepen?
Wat mij betreft niet. Straatintimidatie moet niet worden afgedaan als een beetje flirten of als iets waar vrouwen maar tegen moeten kunnen. Een ongewenste opmerking blijft ongewenst, ook wanneer degene die haar maakt dat zelf grappig vindt.
De overheid en politie moeten duidelijker optreden op plekken waar dit structureel voorkomt. Winkeliers kunnen eveneens hun verantwoordelijkheid nemen door overlast rond hun zaak niet eindeloos te tolereren.
Een vrouw moet in Suriname gewoon over straat kunnen lopen, een winkel binnenstappen en haar boodschappen doen zonder eerst door een muur van ongewenste opmerkingen en onbeschaafd gedrag te moeten lopen.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
