Tijdens een gesprek met een Nederlandse vriendin die in Suriname op vakantie was kwam een onderwerp ter sprake dat mij is bijgebleven.
Zij zei iets wat ik eigenlijk best interessant vond. Als Nederland toch te maken heeft met vergrijzing en aanhoudende personeelstekorten in de zorg, waarom zou men niet veel meer kijken naar goed opgeleide Cubanen die bereid zijn naar Europa te komen?
Nederland heeft immers al jaren te maken met personeelstekorten in de zorg en welzijn.
In 2024 werkten bijna 1,7 miljoen mensen in deze sector, terwijl het CBS aangeeft dat de vraag naar voldoende opgeleid personeel de komende jaren naar verwachting verder toeneemt.
Suriname profiteert al van Cubaanse aanwezigheid
In Suriname zien we ondertussen hoe waardevol Cubaanse professionals kunnen zijn. Vooral binnen de gezondheidszorg hebben Cubanen door de jaren heen een belangrijke bijdrage geleverd.
Cuba heeft internationaal een lange traditie van het uitzenden van medische professionals. Cubaanse artsen en andere zorgverleners hebben in tientallen landen gewerkt.
Maar waarom zouden we die samenwerking niet verder uitbreiden?
Mijn Nederlandse vriendin stelde voor dat Nederland Cubanen onder duidelijke voorwaarden mogelijkheden zou kunnen bieden om zich verder op te leiden en vervolgens in verschillende onderdelen van de zorg aan de slag te gaan.
Een kans voor beide landen
Daar zit naar mijn mening best een interessante gedachte achter. Nederland zou extra gemotiveerde mensen kunnen aantrekken voor verpleegkunde, ouderenzorg, thuiszorg en andere zorgberoepen.
Cubanen zouden op hun beurt toegang krijgen tot opleiding, werkervaring en betere economische mogelijkheden.
Ook Suriname kan daarvan profiteren. Wie in Nederland ervaring opdoet, kan later kennis terugbrengen, opleidingen verzorgen of tussen beide landen als deskundige blijven samenwerken.
Natuurlijk moet zo’n traject zorgvuldig worden opgezet. Diploma’s moeten worden erkend, taalvaardigheid moet voldoende zijn en arbeidsvoorwaarden moeten eerlijk en transparant zijn.
Maar laten we vooral niet te snel denken dat migratie uitsluitend een probleem is.
Soms kan het juist een kans zijn waarbij iedereen wint. De migrant, het ontvangende land én het land waaruit iemand afkomstig is.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
