OPINIE – Op zaterdag 25 mei, precies vier jaar na de verkiezingen van 25 mei 2020, presenteerde de Surinaamse president Chandrikapersad Santokhi een boek waarin hij de verworvenheden van zijn regering opsomt.
Vier jaar geleden behaalde de partij van Santokhi, de VHP, een overweldigende meerderheid van 20 zetels en vormde een coalitieregering met de ABOP/PL en NPS.
Hoewel Santokhi’s boek ongetwijfeld successen zal belichten, blijft de werkelijkheid van Suriname zorgwekkend. Het land kampt met ernstige economische malaise en een steeds toenemende armoede onder de bevolking. Ondanks de grote verwachtingen bij de verkiezingen, is de huidige situatie verre van rooskleurig.
Suriname bevindt zich in een diepe economische crisis, gekenmerkt door hoge inflatie, stijgende werkloosheid en een waardevermindering van de Surinaamse dollar.
Basisbehoeften zijn voor veel burgers onbetaalbaar geworden, en de armoede neemt alarmerend toe. Het IMF en andere internationale instellingen hebben noodleningen verstrekt, maar de impact hiervan op het dagelijks leven van de gewone Surinamer is nauwelijks merkbaar.
De regering-Santokhi staat onder vuur vanwege haar economische beleid en het gebrek aan effectieve maatregelen om de situatie te verbeteren. De hoop en het vertrouwen die vier jaar geleden werden gesteld in een nieuw leiderschap, zijn door velen vervangen door teleurstelling en wanhoop.
President Santokhi’s boekpresentatie komt op een moment waarop de kloof tussen de politieke retoriek en de harde realiteit groter lijkt dan ooit.
Terwijl de president zijn verworvenheden opsomt, blijft de vraag hangen hoe deze successen zich verhouden tot de dagelijkse strijd van de bevolking om de eindjes aan elkaar te knopen. De inwoners van Suriname wachten op echte oplossingen voor de diepgewortelde problemen die het land teisteren.
Ben M.D.
