Dikwijls krijg ik de indruk dat een deel van de Surinaamse samenleving verstrikt raakt in een eindeloze zoektocht naar méér.
Meer geld, een grotere auto, een duurder huis, de nieuwste telefoon of een nog luxere levensstijl. Ambitie is op zichzelf een goede eigenschap.
Een samenleving heeft mensen nodig die vooruit willen. Maar er bestaat een verschil tussen gezond streven naar verbetering en een leven waarin tevredenheid nooit lijkt te bestaan.
Juist bij die laatste groep valt mij iets op. Het zijn vaak dezelfde mensen die voortdurend klagen. Er is altijd wel iets dat niet goed genoeg is. Is er meer inkomen, dan moet het nóg meer zijn.
Komt er een nieuwe auto, dan verschijnt al snel de wens voor een luxer model. Er lijkt geen moment te zijn waarop men werkelijk geniet van wat al is bereikt.
Wie voortdurend zijn geluk laat afhangen van de volgende aankoop of de volgende financiële stap, loopt het risico nooit innerlijke rust te vinden.
Welvaart begint niet altijd met een groter vermogen
Dat betekent niet dat geld onbelangrijk is. Iedereen wil financiële zekerheid, zeker in economisch moeilijke tijden. Maar rijkdom alleen garandeert geen tevreden leven. Juist daarom valt er ook iets te leren van veel Nederlanders.
Natuurlijk zijn daar eveneens mensen die steeds meer willen, maar een grote groep hecht minstens zoveel waarde aan balans, vrije tijd, planning en financiële zekerheid als aan het voortdurend vergroten van bezit.
Sparen voor de toekomst, verantwoord omgaan met geld en tevreden zijn met wat voldoende is, vormen voor velen een belangrijk uitgangspunt.
De rijkste mensen zijn niet altijd degenen met het meeste bezit
Misschien zouden wij in Suriname wat minder moeten kijken naar wat anderen hebben en wat vaker stilstaan bij wat we zelf al hebben opgebouwd.
Dankbaarheid is geen teken van gebrek aan ambitie, het voorkomt juist dat ambitie omslaat in een eindeloze ontevredenheid.
Wie nooit tevreden is, zal ontdekken dat geen enkel salaris, geen enkele auto en geen enkel huis groot genoeg is om dat gevoel op te vullen.
Echte rijkdom zit uiteindelijk niet alleen in wat op de bankrekening staat, maar ook in het vermogen om waardering te hebben voor wat het leven vandaag al biedt.
Dat is misschien wel de belangrijkste vorm van welvaart die een mens kan bezitten.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
