Als kritische burger van Suriname lees ik de “lichtpunten” die Hans Breeveld noemt niet als bewijs dat de onafhankelijkheid in 1975 een zegen is geweest.
Het zijn mooie momenten, maar ze zeggen weinig over de staat van ons land als geheel.
Neem Staatsolie. We mogen trots zijn op een Surinaamse onderneming die waarde creëert. Maar één succesvol bedrijf maakt nog geen sterke economie.
Zolang beleid meebeweegt met de olieprijs, corruptie niet hard wordt aangepakt en belastingen slecht worden geïnd, blijft de welvaart kwetsbaar.
Alfa ’84 was een inspirerend alfabetiseringsproject. Toch zien we tot vandaag onderfinanciering van het onderwijs, tekort aan leerkrachten en grote verschillen tussen stad en district. Democratie sinds 1987? Ja, we stemmen weer.
Maar democratie is meer dan verkiezingen: het vraagt rechtszekerheid, onafhankelijke rechters, transparante begrotingen en échte verantwoording. Dáár hapert het.
Het herstel van de banden met Nederland onder president Venetiaan was verstandig diplomatiek werk. Maar normalere relaties met Den Haag zijn geen vervanging voor eigen discipline in beleid en bestuur.
En de successen van onze sporters en artiesten — denk aan Anthony Nesty — geven ons glans, maar lossen geen structurele problemen op.
Medailles bouwen geen degelijke belastingdienst, geen betrouwbare statistiek en geen sterke gezondheidszorg.
Wat zegt dit? Dat lichtpunten zonder stevig plan vooral afleiding zijn. Onafhankelijkheid is geen wondermiddel.
Het is een opdracht om betrouwbare instellingen te bouwen: een schone overheid, een effectieve politie en justitie, goede scholen en ziekenhuizen, en een economie die breder is dan grondstoffen.
Meet succes daarom niet aan losse prestaties, maar aan basisdingen die iedere Surinamer voelt: stabiele prijzen, veilige wijken, fatsoenlijke salarissen, eerlijke kansen voor wie hard werkt.
Onze diaspora is geen bewijs dat alles goed gaat; velen vertrokken omdat ze hier geen perspectief zagen.
Als we willen dat de zegen van onafhankelijkheid echt wordt, moet de politiek stoppen met zelfverheerlijking en beginnen met rekenschap: open boeken, duidelijke regels, gelijke behandeling.
Minder praten over hoogtepunten, meer werken aan hoofdzaken.
Pas als die fundamenten staan, mogen we zeggen: onafhankelijkheid heeft ons werkelijk vooruitgebracht.
Johan Blomhoff
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
