OPEN BRIEF AAN DE PRESIDENT VAN SURINAME
Geachte President Santokhi,
Ik schrijf u deze brief als een jonge vrouw van 18, gebroken, maar nog steeds dapper vechtend voor een sprankje hoop in een economisch verwoest land.
Als kind van Suriname heb ik altijd gedroomd van een land van kansen, een plek waar de dromen van een jong meisje niet worden beperkt door haar financiële situatie, maar aangemoedigd door de grenzeloze mogelijkheden van hard werken en vastberadenheid.
Maar vandaag, Meneer de President, kijk ik uit het raam en zie ik niet het land van mijn dromen, maar een landschap getekend door onzekerheid, armoede en wanhoop.
De economische malaise die Suriname doormaakt, heeft niet alleen mijn dromen gekraakt, maar heeft me in een wereld geduwd waar ik mijn toekomst meer met angst dan met hoop tegemoet zie.
Elke dag is een strijd, een strijd om de basisbehoeften te voorzien, een strijd om hoop te houden in een systeem dat lijkt te hebben opgegeven.
Het beleid van uw regering, Meneer de President, heeft mijn leven en de levens van talloze anderen zoals ik verwoest.
Ik voel me in de steek gelaten, beroofd van mijn recht op een betere toekomst, op een leven dat niet beheerst wordt door financiële zorgen.
Ik smeek u, Meneer de President, geef ons niet op. Luister naar onze stemmen, luister naar de noodkreet van een generatie die gewoon wil geloven in de mogelijkheid van een betere toekomst.
In diepe wanhoop,
Shamora
