Volgens Staatsolie-topman Annand Jagesar is slechts 7 procent van de Surinamers HBO-geschoold. Een cijfer dat vragen oproept over de toekomst van ons land.
Onze redactie onderzocht het idee van “knowledge capital” – de gedachte dat landen rijker worden naarmate meer mensen basis- en hogere vaardigheden ontwikkelen.
Simulaties tonen dat betere leeruitkomsten kunnen leiden tot langdurige economische groei.
Toch is het niet alleen het aantal schooljaren dat telt, zegt criticus en analist R. Pinas in gesprek met GFC Nieuws.
“Het gaat om wat mensen werkelijk leren. In internationale onderzoeken, zoals de PISA-test die vijftienjarigen wereldwijd afnemen, wordt gekeken naar begrijpend lezen, wiskunde en natuurwetenschappen.
Die resultaten voorspellen economische groei beter dan het aantal jaren onderwijs.”
Politicus Dharm Mungra bracht dit onderwerp eerder via GFC ter sprake en noemde cijfers die velen ongemakkelijk maken.
Volgens hem heeft de gemiddelde Surinamer een laag IQ, met uitschieters naar beneden tot zelfs 60 in sommige gebieden, terwijl het wereldgemiddelde rond de 100 ligt.
Een controversiële maar veelgeciteerde studie van IDEAS/RePEc stelt dat het gemiddelde IQ van herkomstlanden voorspelt hoeveel migranten in de VS verdienen, zelfs na correctie voor opleiding. Dat suggereert dat cognitieve vaardigheden daadwerkelijk iets zeggen over productiviteit.
Japan bewijst dat groei mogelijk is. Na de Tweede Wereldoorlog investeerde het land massaal in scholing, management en technologische vooruitgang. Het resultaat: een ongekende economische bloei vanaf de jaren vijftig.
Is Suriname dan gedoemd om achter te blijven? Niet volgens R. Pinas. “We moeten slimmer opvoeden,” zegt hij. Hij pleit voor een bewustere aanpak in de opvoeding, zonder fysieke straffen.
“Onderzoek van Harvard toont dat lijfstraffen de hersenontwikkeling van kinderen kunnen schaden. Wie wil dat Suriname vooruitgaat, moet investeren in de hersenen van de volgende generatie.”
Daarnaast wijst Pinas op het Dubai-model als alternatief. In de Verenigde Arabische Emiraten bestaat 88 procent van de bevolking uit arbeidsmigranten.
Zij bouwen het land, terwijl een kleinere hoogopgeleide elite de economie aanstuurt. “Suriname kan overwegen om gerichte krachten te importeren,” zegt hij.
“Zo kunnen we floreren, zelfs als onze eigen bevolking nog niet massaal hooggeschoold is.”
Volgens Pinas is de boodschap duidelijk: intelligentie, opleiding en strategische planning bepalen de toekomst – niet afkomst of toeval.
