COLUMN- In Suriname lijken schandalen bijna altijd met een sisser af te lopen. Hoeveel vermeende fraudegevallen waarbij hoge regeringslieden worden beschuldigd, hebben we al niet voorbij zien komen?
Neem bijvoorbeeld de recente Pan American deal. Oppositieleden schreeuwden van de daken dat dit de ondergang van de regering Santokhi zou betekenen, met zelfs de president in het vizier van strafrechtelijke vervolging.
Maar waar is die ophef nu? Het is muisstil rondom deze kwestie.
Hetzelfde geldt voor de vele stakingen. Er wordt vaak gebluft dat de regering naar huis gestuurd zal worden, maar dit blijkt achteraf slechts een storm in een glas water.
In ons land lijken we veel te schreeuwen zonder dat er uiteindelijk iets gebeurt. Dit patroon van veel geschreeuw en weinig wol creëert een sfeer waarin corrupte politici weten dat ze ongestoord hun gang kunnen gaan.
Ze zijn zich er terdege van bewust dat de storm uiteindelijk weer zal gaan liggen.
Dit voortdurende gebrek aan serieuze consequenties saboteert niet alleen de geloofwaardigheid van ons rechtssysteem, maar ook het vertrouwen van het volk in hun leiders.
Hoe lang blijven we nog accepteren dat degenen die ons land zouden moeten dienen, hun zakken vullen zonder angst voor repercussies?
Het is tijd voor echte veranderingen en harde maatregelen tegen corruptie, anders blijven we in een vicieuze cirkel van schandalen zonder enige gevolgen.
Foto ter illustratie.
