De aankondiging dat voor US$ 275.000 aan bodycams voor de Surinaamse politie onderweg is naar Suriname, roept niet alleen verwachtingen op, maar ook belangrijke vragen.
Technologie kan bijdragen aan transparanter politieoptreden, maar een camera op het uniform is nog geen garantie voor betere politiezorg, integriteit of vertrouwen bij de samenleving.
De vraag is dan ook niet alleen hoeveel bodycams worden aangeschaft, maar vooral onder welke voorwaarden ze worden ingezet en wie toezicht houdt op het gebruik ervan.
Een camera lost geen structurele problemen op
Op sociale media reageren burgers met scepsis. Sommigen wijzen op het gebrek aan moderne computers en de gebrekkige digitalisering binnen het politieapparaat.
Anderen vragen zich af of er voldoende internetverbinding is om de beelden op een veilige en betrouwbare manier te verwerken. Ook wordt de vraag gesteld of de bodycams voor het hele korps bestemd zijn of slechts voor een beperkte groep agenten.
Deze reacties zijn niet zomaar afwijzende opmerkingen. Ze raken aan een wezenlijk probleem: kan een politieorganisatie die nog met administratieve en technische achterstanden kampt, een dergelijk systeem effectief beheren?
De aanschaf van bodycams mag geen prestigeproject worden waarbij de technologie aanwezig is, maar de organisatorische voorwaarden ontbreken om er daadwerkelijk iets mee te bereiken.
Wie bewaakt de beelden en beschermt de burger?
Bodycams kunnen zowel burgers als politieambtenaren beschermen. Beelden kunnen duidelijkheid verschaffen wanneer er klachten zijn over buitensporig geweld, onrechtmatige aanhoudingen of onprofessioneel optreden. Maar wie bepaalt wanneer de camera wordt aangezet?
Wat gebeurt er wanneer een agent vergeet de camera in te schakelen? Wie krijgt toegang tot de beelden, hoelang worden die bewaard en kunnen burgers de opnamen opvragen wanneer zij een klacht indienen?
Ook de privacy van burgers moet worden beschermd. Zonder duidelijke wettelijke regels, controleerbare procedures en onafhankelijke controle bestaat het risico dat een instrument voor transparantie juist een nieuw probleem wordt.
Vertrouwen bouw je niet met camera’s alleen
De Surinaamse politie heeft meer nodig dan moderne apparatuur. Er moet worden geïnvesteerd in opleiding, professionele begeleiding, voldoende personeel, goede communicatie en een cultuur waarin misstanden daadwerkelijk worden aangepakt.
Burgers moeten erop kunnen vertrouwen dat klachten serieus worden onderzocht, ongeacht wie bij een incident betrokken is.
De investering van US$ 275.000 moet daarom worden beoordeeld op de resultaten die zij oplevert. Hoeveel agenten worden uitgerust?
Welke afdelingen krijgen de camera’s? Welke regels gelden voor het gebruik en de opslag van beelden? En welke onafhankelijke instantie controleert of de apparatuur correct wordt ingezet?
Technologie is geen vervanging voor goed politiewerk
Bodycams kunnen een waardevol hulpmiddel zijn, maar mogen geen afleiding worden van de fundamentele hervormingen die het politiekorps nodig heeft.
De samenleving heeft niet alleen behoefte aan agenten met camera’s op hun uniform, maar vooral aan agenten die professioneel, integer en rechtvaardig optreden.
De echte test begint dus niet wanneer de bodycams in Suriname aankomen, maar wanneer burgers kunnen vaststellen dat het politieoptreden daadwerkelijk transparanter en betrouwbaarder is geworden.
Ben M.D.
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
