Het is ronduit schandalig dat de bevolking van Suriname dagelijks wordt blootgesteld aan rookwolken van mensen die zonder enig fatsoen vuil verbranden of complete percelen in brand steken.
Terwijl talrijke inwoners proberen gezond te leven, zijn er malloten die het normaal vinden om anderen hun giftige rook te laten inademen.
Wat bezielt deze mensen? Hebben zij werkelijk geen enkel besef van de gevolgen voor anderen? Dit is geen onschuldige bezigheid, maar een vorm van onverantwoord gedrag waarbij de gezondheid van anderen op het spel wordt gezet.
Een overheid die haar inwoners niet beschermt
Het meest ergerlijke is echter dat de overheid niet in staat blijkt dit asociale gedrag effectief in te dammen. Hoe moeilijk kan het zijn om strenge wetten te maken, overtreders op te sporen en daadwerkelijk zware boetes op te leggen?
Waarom moeten burgers machteloos toezien terwijl hun leefomgeving wordt verpest? Moeten wij werkelijk accepteren dat iedere willekeurige persoon zijn afval kan verbranden en daarmee complete buurten in rook kan zetten?
Is de volksgezondheid dan niets waard?
De indruk ontstaat dat de bescherming van de volksgezondheid onvoldoende prioriteit krijgt. Wanneer inwoners structureel worden blootgesteld aan schadelijke rook, mag de staat zich niet verschuilen achter onmacht, bureaucratie of gebrek aan middelen.
Het is onacceptabel dat mensen thuis hun ramen moeten sluiten, hun ademhaling moeten aanpassen en mogelijk gezondheidsrisico’s lopen door het gedrag van anderen.
Een overheid die haar bevolking serieus neemt, treedt hier keihard tegen op. Wie willens en wetens anderen met rook lastigvalt, moet voelen dat dit consequenties heeft.
Hoeveel rook moet Suriname nog inademen voordat er eindelijk daadkrachtig wordt opgetreden?
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
