In een herhaalde uitleg wordt dezelfde methode door Blomhoff toegepast namelijk de andersdenkenden beschuldigen.
Het betreft een verschil van inzicht over een onderwerp waarover wij geen beslissingsbevoegdheid hebben en toch denkt de man zijn standpunt te kunnen doordrukken.
Het persisteren, met een voorbeeld van ene Sambo, is de essentie van het echte vraagstuk verleggen. Een bestaande beschikking met tekortkomingen waartegen bij de totstandkoming niet is geprotesteerd, blijft uiteraard met alle rechtsgevolgen bestaan.
Anders is het met een nietig besluit. Dat heeft nooit bestaansrecht gehad. Vandaar dat mijn eerste reactie op de verklaring van de minister belast met grondzaken over deze kwestie was, it is not that simple.
Wij propageren juist burgerbescherming temeer daar de belanghebbende geen schuld aan heeft, maar hier speelt de benadering van formele rechtskracht geen rol.
Natuurlijk weten wij dat het soms kan voorkomen dat het in het algemeen belang niet verantwoord is een besluit, dat de toets der kritiek niet kan doorstaan, nietig te verklaren. Dan kan de rechter in ambtenarenzaken in de meeste gevallen de nietigheid gedekt verklaren. Maar hier is dat niet relevant.
Ik werd toen door deze onbekende heer Blomhoff belaagd, van wie ik vermoed dat hij een zekere politieke figuur vol angst is die zit achter al dit geschrijf. Mijn mening heb ik nooit als standpunt of visie van president Simons gegeven en toch werd de discussie getild naar dat niveau.
Blijkbaar verkeerde de man achter Blomhoff in die positie, daarom wil hij koste wat het kost de rechterlijke macht erbij betrekken denkende daar nog invloed te kunnen uitoefenen.
Wat is de aanleiding weer geweest? Een Rekenkamer verslag over de afgelopen regeerperiode
Wij verdedigen geen presidentiële standpunten ook niet van de gewezen president. Wij geven onze eigen visie op basis van verworven kennis en opgedane ervaring.
De rechtsstaat begrijpen en de rechtsstaatgedachte manipuleren zijn twee verschillende benaderingen. Vandaar mijn eerdere oproep, dat de regering voor een bestuurlijke oplossing zal moeten zorgdragen ter voorkoming dat de overheid door nalatigheid van de voorgaande, ongewild een bestuurlijke chaos veroorzaakt.
Nu wij op dit punt zijn gekomen is mijn oplossingsmodel als volgt:
Om de kwestie op een ordentelijke wijze op te lossen kan gebruik worden gemaakt van de bevoegdheid gegeven aan de president in artikel 110 lid g van de grondwet. Het schorsen van besluiten van de Raad van Ministers en van Ministers.
Na de collectieve opschorting van al deze nietige beschikkingen kan de regering onderzoeken welke van deze nietige beschikkingen, vanwege rechtvaardige gronden en omstandigheden, alsnog opnieuw kunnen worden gehonoreerd.
Daarna kan op grond van het administratiefrechtelijke verkeer tussen overheid en burgers krachtens het bestuursrecht met name de algemene beginselen van behoorlijk bestuur, de status van de overgebleven nietige beschikkingen middels een DECLARATOIR (een recht vaststellende beschikking) bekend worden gemaakt althans worden uitgevaardigd.
Deze oplossing komt vanuit de regering. Er komt geen brief waarin nietigheid wordt verklaard. De belanghebbende krijgt een vervangende beschikking.
Een tweede oplossingsmodel regardeert De Nationale Assemblee, maar daarover heb ik geen publieke mening.
Ik hoop dat Chan dit nu begrijpt en sluit deze discussie hierbij af.
Eugène van der San
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
