Een grote winkel, een volle parkeerplaats en klanten die met volle winkelwagens naar buiten lopen.
Voor veel Surinamers is het voldoende om te denken dat de eigenaar van zo’n supermarkt het financieel bijzonder gemakkelijk heeft.
Een interessant gesprek met enkele Chinese winkelhandelaren uit Paramaribo heeft mij echter een ander beeld gegeven van de werkelijkheid achter de toonbank.
Het beeld van snel rijk worden klopt niet altijd
Eén van de zakenlieden met wie ik sprak heeft zeer veel ervaring in de detailhandel en is recent zelf gestopt.
Zijn zeer grote winkelpand in het noorden van Paramaribo heeft hij inmiddels verhuurd aan een andere ondernemer die daar nu een grote supermarkt exploiteert.
Wat mij vooral bijbleef, is dat het beeld dat winkeliers op een relatief eenvoudige manier snel rijk worden behoorlijk moet worden bijgesteld.
Een grote winkel runnen betekent volgens de ondernemers vooral hard werken, voortdurend opletten en omgaan met een lange lijst aan kosten en risico’s.
Zij spreken over ongeveer 22 verschillende kostenposten die uiteindelijk op de bedrijfsvoering drukken.
Denk aan personeel, diefstal en verlies van goederen, producten die over de datum raken, vooral wanneer die zelf zijn geïmporteerd, belastingen, elektriciteit, water, onderhoud en tal van andere uitgaven.
Hoge omzet betekent nog geen hoge winst
Het gesprek maakte mij ook nieuwsgierig naar de omzet van een zeer goed draaiende, grote en luxe supermarkt.
De ondernemers hielden mij als grove schatting voor dat een dergelijke zaak op een zeer goede dag ongeveer 1.200 transacties kan verwerken.
Wanneer een gemiddelde kassabon volgens hun inschatting omgerekend ongeveer 45 tot 50 Amerikaanse dollar bedraagt, zou dat neerkomen op ongeveer 54.000 tot 60.000 Amerikaanse dollar omzet op één dag.
Dat klinkt enorm. En dat is ook een aanzienlijk bedrag. Maar het gaat nadrukkelijk om een grove schatting die mij door de zakenlieden werd voorgehouden en niet om gecontroleerde financiële cijfers.
Achter de kassa zit veel stress
Juist daar zit volgens mij de belangrijkste les. Omzet is geen winst. Achter iedere verkochte fles, doos, zak of ander artikel zitten kosten en risico’s.
Een grote supermarkt moet gevuld worden, personeel moet worden betaald en aangestuurd, goederen kunnen worden gestolen of onverkocht blijven en geïmporteerde producten kunnen uiteindelijk waardeloos worden.
Daarbovenop komen belastingen, nutsvoorzieningen, onderhoud en de dagelijkse stress om de onderneming draaiende te houden.
Ik kijk na dit gesprek daarom anders naar deze ondernemers. Wie alleen een volle winkel ziet, ziet maar een klein deel van het verhaal. Er wordt inderdaad veel geld binnengehaald, maar het harde werk, de hoge kosten en de vele risico’s erachter mogen beslist niet worden onderschat.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
