De berichtgeving over het Ministerie van Arbeid, Werkgelegenheid & Jeugdzaken (AWJ) roept opnieuw vragen op over het beheer van publieke middelen in Suriname.
Na de miljoeneninvestering in de aankoop van Hotel Babylon, komt nu het nieuws naar buiten dat het ministerie een huurpand in Nickerie wil huren voor maar liefst 8.000 dollar per maand.
Dit is niet alleen zorgwekkend, het is een schrijnend voorbeeld van gebrek aan verantwoordelijk en transparant bestuur.
Het ministerie heeft met grote verbazing gereageerd op de berichtgeving rond de huur van het pand, waarbij het zich vooral richtte op het feit dat er geen vooruitbetaling van het totale huurbedrag zou zijn gedaan. Dat is echter een bijzaak en doet geen recht aan de fundamentele kritiek die speelt.
De vraag is niet hóé de betaling plaatsvindt, maar of het beleid om vlak voor het einde van de regeerperiode zo’n kostbare verplichting aan te gaan wel verantwoord is.
Hoewel Suriname formeel geen demissionaire regering kent, moet een regering zich houden aan principes van goed bestuur en prudent financieel beleid.
Het is onaanvaardbaar dat grote financiële verplichtingen worden aangegaan in de laatste fase van een bestuursperiode, terwijl een opvolgende regering mogelijk andere beleidsprioriteiten heeft.
Er moet ruimte zijn voor heroverweging en flexibiliteit, niet voor het vastleggen van langdurige en kostbare contracten zonder zorgvuldige afweging.
Bovendien doet deze nieuwe huurovereenkomst pijn omdat deze volgt op een eerdere forse investering in vastgoed: de aankoop van Hotel Babylon.
Die aankoop was destijds al omstreden vanwege de hoogte van het bedrag en de vraag of dit wel de beste besteding van publieke middelen was.
Nu wordt er opnieuw miljoenen uitgegeven, ditmaal aan huur, zonder dat duidelijk is of dit werkelijk de meest economische of efficiënte keuze is.
Het ministerie stelt dat het proces al meer dan een jaar duurt en dat het pand gekozen is na beoordeling van meerdere opties. Toch blijft onduidelijk welke alternatieven zijn onderzocht en hoe deze huur zich verhoudt tot eerdere investeringen in vastgoed.
Openheid en transparantie ontbreken volledig, terwijl juist de belastingbetaler recht heeft op verantwoordingsplicht.
Dit dossier is exemplarisch voor bredere problematiek in het beheer van staatsmiddelen in Suriname: gebrek aan transparantie, onzorgvuldige besluitvorming en het negeren van fundamentele principes van goed bestuur.
In plaats van kritiek af te doen als onjuiste berichtgeving over betalingsprocedures, zou het ministerie zichzelf moeten spiegelen aan de normen van verantwoord en zorgvuldig staatsbestuur.
De samenleving verdient een overheid die zorgvuldig, transparant en integer met publieke middelen omgaat. Het is hoog tijd dat het Ministerie van Arbeid, Werkgelegenheid & Jeugdzaken die verantwoordelijkheid serieus neemt, in plaats van steeds weer voor miljoenen te spenderen zonder heldere verantwoording.
K. Felanti
Bestuurskundige en commentator
