De overeenkomst die op 2 juni is bereikt tussen de regering en de gezamenlijke onderwijsbonden laat vooral één ding zien: deze regering kiest niet voor confrontatie, maar voor oplossingen.
Na twee dagen van spanningen, onzekerheid en maatschappelijke bezorgdheid is er via overleg een akkoord bereikt waardoor scholen weer open kunnen en leerlingen opnieuw toegang krijgen tot onderwijs.
Dat lijkt vanzelfsprekend, maar dat is het niet.
In veel landen leiden arbeidsconflicten in het onderwijs tot langdurige stakingen, politieke verwijten en een verdere verslechtering van de relatie tussen overheid en onderwijsgevenden.
In Suriname heeft de regering ervoor gekozen om de dialoog open te houden en samen met de bonden naar werkbare oplossingen te zoeken. Dat verdient erkenning.
Aanpakken van structurele problemen
Wie de inhoud van de principe-overeenkomst zorgvuldig leest, ziet dat de regering niet heeft gekozen voor snelle politieke slogans of tijdelijke noodmaatregelen.
In plaats daarvan wordt gewerkt aan problemen die al jarenlang bestaan. Rechtspositionele achterstanden, administratieve vertragingen, openstaande overuren en onduidelijkheden rond toelagen zijn geen kwesties die gisteren zijn ontstaan. Het zijn structurele knelpunten die zich over meerdere jaren hebben opgebouwd.
Juist daarom is het belangrijk dat de overeenkomst zich richt op het wegwerken van deze achterstanden. Een leerkracht die maanden of zelfs jaren moet wachten op de afhandeling van zijn of haar rechten, voelt zich niet gewaardeerd.
Een onderwijssector waarin administratieve processen stagneren, kan moeilijk optimaal functioneren. Door hier prioriteit aan te geven, laat de regering zien dat zij niet alleen naar de symptomen kijkt, maar ook naar de oorzaken van de onvrede.
Concrete verbeteringen voor leerkrachten
Daarnaast bevat de overeenkomst concrete financiële verbeteringen.
De forse verhoging van de brillentoelage, de verhoging van de toelage voor afstandsonderwijs, de vaststelling van de vergoeding voor permanente educatie en de kledingtoelage zijn geen spectaculaire headlines, maar wel maatregelen die direct merkbaar zijn voor onderwijsgevenden.
Het zijn voorzieningen die bijdragen aan betere arbeidsomstandigheden en professionele ontwikkeling.
Critici zullen erop wijzen dat er geen algemene loonsverhoging is overeengekomen. Dat klopt. Maar het is ook belangrijk om eerlijk te erkennen dat een brede salariscorrectie niet het enige instrument is om problemen binnen het onderwijs aan te pakken.
Soms is het eerst noodzakelijk om bestaande achterstanden weg te werken, administratieve chaos te ordenen en afspraken na te komen voordat nieuwe financiële verplichtingen worden aangegaan.
Naar een moderner onderwijssysteem
Wat eveneens opvalt, is dat de overeenkomst verder kijkt dan alleen geld. Het voornemen om een digitaal registratiesysteem voor extra gewerkte uren in te voeren en de betaling van gecommitteerden via de reguliere loonadministratie te laten verlopen, wijst op een poging om structurele verbeteringen door te voeren. Juist zulke hervormingen kunnen op lange termijn bijdragen aan een efficiënter en betrouwbaarder onderwijsapparaat.
Het belangrijkste resultaat van deze overeenkomst is misschien wel dat het vertrouwen tussen overheid en onderwijssector een kans krijgt om te herstellen.
Onderwijs draait uiteindelijk niet alleen om gebouwen, begrotingen of beleidsdocumenten. Het draait om mensen: leerkrachten die dagelijks voor de klas staan, ouders die hun kinderen een toekomst willen bieden en leerlingen die recht hebben op kwalitatief onderwijs.
Dat vertrouwen kan niet in één dag worden hersteld. Ook zal deze overeenkomst niet alle problemen in het onderwijs oplossen. Daarvoor zijn de uitdagingen te groot en te complex.
Maar wat deze regering met dit akkoord laat zien, is dat zij bereid is om verantwoordelijkheid te nemen, te luisteren naar de sector en via overleg tot resultaten te komen.
De echte test moet nog komen
De echte toets begint nu. De afspraken moeten worden uitgevoerd. Achterstanden moeten daadwerkelijk worden weggewerkt.
Toelagen moeten daadwerkelijk worden uitbetaald. Systemen moeten daadwerkelijk worden verbeterd. Als dat gebeurt, kan deze overeenkomst achteraf worden gezien als meer dan een tijdelijke oplossing voor een arbeidsconflict.
Dan kan het worden herinnerd als een eerste stap in een bredere poging om het onderwijsprobleem in Suriname daadwerkelijk aan te pakken.
Want uiteindelijk is goed onderwijs geen uitgave. Het is een investering in de toekomst van het land. En die investering begint met de bereidheid om problemen niet te ontkennen, maar op te lossen.
N. Mohari
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
