President Jennifer Simons heeft minister Andrew Baasaron van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie (EZOTI) opgedragen de import van Jin Chan met onmiddellijke ingang stop te zetten.
De maatregel geldt tot nader order. Een besluit dat op zichzelf toe te juichen is, maar tegelijkertijd een ongemakkelijke vraag oproept: waarom moest er eerst onrust ontstaan over mogelijke waterverontreiniging in Godo Olo voordat de regering ingreep?
De aanleiding is ernstig. In het binnenland bestaat bezorgdheid over het gebruik van Jin Chan bij goudwinning. Tijdens een liba krutu op Dritabiki, op zondag 1 november, werd besproken dat een boot waarmee de stof werd vervoerd water zou hebben gemaakt.
De boothouder zou vervolgens de boot hebben schoongemaakt en het gebruikte water in de rivier hebben geloosd. Er ontstond ongerustheid over mogelijke verontreiniging en de gevolgen voor de bevolking.
Presidentiële delegatie bezocht gemeenschap
Een presidentiële delegatie onder leiding van algemeen adviseur Edgar Dikan bezocht de gemeenschap en verklaarde dat de overheid alles in het werk stelt om het gebruik van dergelijke giftige stoffen in het gebied te stoppen.
Maar dit is precies waar het overheidsbeleid tekortschiet. De bescherming van mens en milieu mag niet afhankelijk zijn van een incident, protest of bijeenkomst in een getroffen gemeenschap. Risico’s moeten vooraf worden onderkend en beheerst. Niet pas wanneer bewoners vrezen dat hun drinkwater en voedselvoorziening gevaar lopen.
Een importverbod is nog geen oplossing
De presidentiële opdracht is een eerste stap, maar de daadwerkelijke uitvoering blijft onduidelijk. Wat gebeurt er met de voorraden die al in Suriname aanwezig zijn?
Wordt het gebruik van Jin Chan bij goudwinning eveneens verboden? Hoe wordt gecontroleerd of de stof niet via andere kanalen het binnenland bereikt? En wie ziet toe op de naleving?
Een importstop zonder controle, handhaving en duidelijke vervolgstappen kan gemakkelijk een symbolisch besluit worden.
De regering moet daarom niet alleen de invoer aanpakken, maar ook het bezit, vervoer, de opslag en het gebruik van de stof zorgvuldig reguleren.
Bescherm het binnenland voordat het te laat is
De bewoners van het binnenland mogen niet telkens de prijs betalen voor economische activiteiten die onvoldoende worden gecontroleerd.
Goudwinning mag nooit een vrijbrief zijn om de gezondheid van gemeenschappen en de natuurlijke leefomgeving op het spel te zetten.
President Simons heeft nu ingegrepen. Maar de echte toets moet nog komen: volgen er concrete maatregelen, transparante onderzoeksresultaten en effectieve handhaving? Of blijft het bij een presidentiële opdracht die pas na maatschappelijke onrust tot stand kwam?
Milieubescherming begint niet bij het opruimen van de gevolgen, maar bij het voorkomen van de schade. Dat is de verantwoordelijkheid van de overheid. En die verantwoordelijkheid kan niet langer worden uitgesteld.
N. Mohari
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
