De beslissing van de Verenigde Staten om het diplomatieke visum van Xaviera Jessurun in te trekken, heeft de politieke en diplomatieke discussie in Suriname opnieuw doen oplaaien.
Sommigen zien hierin een geopolitieke zet, anderen wijzen op spanningen binnen de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS).
Maar ongeacht de achterliggende diplomatieke dynamiek, blijft één feit overeind: de Amerikaanse autoriteiten verwijzen expliciet naar een lopend strafrechtelijk onderzoek naar vermoedelijke corruptie in Suriname.
Dat is de kern van de zaak.
Niet de spanningen binnen de OAS. Niet de relatie tussen secretaris-generaal Albert Ramdin en de Amerikaanse ambassadeur.
Niet de interne machtsstrijd binnen internationale organisaties. De essentie is dat er in Suriname een strafrechtelijk onderzoek loopt dat serieus genoeg wordt geacht om gevolgen te hebben voor de diplomatieke status van een Surinaamse functionaris.
Waarom werd iemand met een lopend onderzoek benoemd?
Een vraag die tot nu toe opvallend weinig wordt gesteld, is waarom iemand tegen wie een strafrechtelijk onderzoek loopt überhaupt werd benoemd tot chef-staf van de hoogste functionaris binnen de OAS.
Iedereen heeft recht op het vermoeden van onschuld. Dat staat buiten kijf. Maar leiderschap gaat niet alleen over wat juridisch mag; het gaat ook over wat bestuurlijk verstandig is.
Wanneer een persoon onderwerp is van een lopend onderzoek naar vermoedelijke corruptie, is het niet onredelijk dat vragen worden gesteld over de wenselijkheid van een dergelijke benoeming. Juist omdat internationale organisaties leven van geloofwaardigheid, transparantie en vertrouwen.
Dat die benoeming vanaf het begin kritiek opriep, is daarom niet verrassend.
Het onderzoek mag niet stagneren
De belangrijkste ontwikkeling in deze zaak is niet dat Jessurun haar functie bij de OAS heeft neergelegd. Ook niet dat haar visum is ingetrokken.
De belangrijkste ontwikkeling is dat het Surinaamse onderzoek nu onverminderd moet doorgaan.
Te vaak zijn onderzoeken naar mogelijke corruptie in Suriname vastgelopen in politieke discussies, procedurele vertragingen of publieke speculaties. De samenleving heeft inmiddels genoeg van dossiers die jarenlang voortslepen zonder duidelijke uitkomst.
Als het Openbaar Ministerie aanwijzingen heeft voor mogelijke strafbare feiten, dan moet dat onderzoek volledig worden afgerond.
Zijn er geen bewijzen, dan moet dat eveneens duidelijk worden vastgesteld. Maar het ergste scenario is dat de waarheid nooit boven tafel komt.
Terugkeer naar Suriname ligt voor de hand
Nu Jessurun haar functie bij de OAS heeft neergelegd en haar diplomatieke status in de Verenigde Staten is vervallen, ontstaat een nieuwe situatie.
Vanuit het oogpunt van waarheidsvinding zou een terugkeer naar Suriname voor de hand liggen. Niet als vorm van schuldvaststelling, maar omdat een lopend onderzoek het meest effectief kan worden uitgevoerd wanneer betrokkenen beschikbaar zijn voor verhoren, verklaringen en eventuele verdere onderzoeksstappen.
Ook voor Jessurun zelf zou volledige medewerking de snelste weg kunnen zijn naar opheldering. Wie overtuigd is van zijn of haar onschuld, heeft immers belang bij een grondig en onafhankelijk onderzoek dat alle feiten op tafel legt.
Suriname moet laten zien dat niemand boven de wet staat
De echte test ligt nu niet in Washington, maar in Paramaribo.
De vraag is of Suriname bereid is consequent dezelfde maatstaven toe te passen op iedereen die een publieke functie bekleedt. Niet alleen op politieke tegenstanders, maar ook op invloedrijke personen, diplomaten en bestuurders.
Een geloofwaardige rechtsstaat wordt niet gemeten aan de manier waarop zij gewone burgers behandelt. Zij wordt gemeten aan de manier waarop zij omgaat met mensen die macht, connecties of invloed hebben.
Daarom zou niemand deze zaak moeten politiseren. Niemand zou moeten juichen omdat iemand in problemen is geraakt. Maar niemand zou ook moeten proberen het onderzoek te bagatelliseren.
De samenleving verdient duidelijkheid.
Laat de feiten spreken
De intrekking van het diplomatieke visum is geen veroordeling. Het ontslag bij de OAS is evenmin een schuldbekentenis. Het zijn ontwikkelingen die voortvloeien uit een situatie waarin ernstige vragen bestaan en een strafrechtelijk onderzoek loopt.
Juist daarom moet het onderzoek in Suriname alle ruimte krijgen.
Want uiteindelijk gaat deze zaak niet over visa, diplomatieke spanningen of internationale politiek.
Zij gaat over iets veel fundamentelers: de vraag of Suriname bereid is corruptieverdenkingen onafhankelijk te onderzoeken en de waarheid te laten prevaleren boven politieke belangen.
Dat is de enige uitkomst die het vertrouwen van de samenleving werkelijk kan versterken.
N. Mohari
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
