Het is weinig zinvol om steeds te klagen over jongeren die Suriname verlaten en hun toekomst in Nederland zoeken, zonder serieus stil te staan bij de redenen waarom zij dat doen.
Het is namelijk een menselijk gegeven dat iemand op zoek gaat naar mogelijkheden om zijn leven te verbeteren.
Wie perspectief zoekt, kijkt naar plaatsen waar hij denkt dat zijn kansen groter zijn. En zolang Suriname veel jongeren onvoldoende mogelijkheden biedt om zelfstandig iets op te bouwen, zal Nederland voor een groot deel van hen aantrekkelijk blijven.
Een eigen leven opbouwen blijft voor velen moeilijk
Veel jonge Surinamers willen helemaal niet per definitie hun geboorteland verlaten. Ze willen gewoon een eigen woning, een redelijk salaris, financiële zekerheid en de mogelijkheid om door hard werken vooruit te komen.
Ze willen kunnen sparen, een gezin stichten, een auto kopen en op termijn misschien een eigen onderneming beginnen.
Maar wanneer salarissen nauwelijks meegroeien met de kosten van levensonderhoud, woningen voor jonge starters moeilijk betaalbaar zijn en doorgroeimogelijkheden beperkt blijven, ontstaat frustratie.
Het gevoel dat hard werken onvoldoende oplevert kan de wens om elders opnieuw te beginnen versterken.
Nederland biedt een aantrekkelijk toekomstbeeld
Voor veel jongeren heeft Nederland een bijzondere aantrekkingskracht. Ze zien familieleden en kennissen die daar werken, zelfstandig wonen en toegang hebben tot voorzieningen en ontwikkelingsmogelijkheden.
Via sociale media krijgen ze bovendien voortdurend beelden te zien van een leven dat financieel aantrekkelijker lijkt.
Dat beeld is niet altijd volledig. Ook in Nederland zijn er hoge woonlasten, woningtekorten en financiële problemen. Toch blijft de gedachte bestaan dat de kansen om vooruit te komen er groter zijn.
De regering moet jongeren een reden geven om te blijven
De regering van Suriname moet daarom veel gerichter investeren in de toekomst van jongeren. Dat betekent betaalbare starterswoningen, betere beroepsopleidingen, aantrekkelijke arbeidsvoorwaarden, ondersteuning van jonge ondernemers en een arbeidsmarkt waarin talent en prestaties daadwerkelijk worden beloond.
Ook moeten jongeren perspectief krijgen op carrièreontwikkeling en toegang tot financiering om zelfstandig te ondernemen.
Jongeren kun je niet met mooie toespraken aan Suriname binden.
Je moet hun laten zien dat ze hier een behoorlijk bestaan kunnen opbouwen. Wie wil dat de jeugd blijft, moet haar iets bieden waarvoor het de moeite waard is om te blijven.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
