De consumentenprijzen in Suriname lagen in september 2026 gemiddeld 7,3 procent hoger dan in dezelfde maand een jaar eerder.
Hoewel de stijging ten opzichte van augustus beperkt bleef tot 0,1 procent, betekent dit niet dat de kosten van levensonderhoud voor huishoudens nauwelijks toenemen.
Vooral de prijsstijgingen van groenten en fruit, medische diensten en dagelijkse voedingsmiddelen roepen vragen op over de betaalbaarheid van het leven in Suriname.
De voorlopige cijfers van het Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS), gepubliceerd op 22 oktober 2026, tonen dat achter het gemiddelde inflatiepercentage grote verschillen schuilgaan.
Groenten en fruit bijna 36 procent duurder
De prijzen van groenten en fruit stegen op jaarbasis met maar liefst 35,7 procent, terwijl melk, melkproducten en eieren 14,3 procent duurder werden. Vis, visproducten en garnalen stegen met 10,6 procent, brood en granen met 5,3 procent en vlees en vleesproducten met 4,8 procent.
Dit zijn geen uitgaven die veel huishoudens eenvoudig kunnen vermijden. Wanneer basisvoeding steeds duurder wordt, moeten gezinnen mogelijk besparen op hoeveelheden, kwaliteit of andere noodzakelijke uitgaven.
Ook zorg, communicatie en maaltijden drukken op het budget
Buiten de voedingssector registreerde het ABS een prijsstijging van 16,1 procent voor medische en paramedische diensten. Communicatieapparatuur en -diensten werden 14,7 procent duurder, terwijl maaltijden buitenshuis 11,4 procent meer kostten.
Deze ontwikkelingen maken duidelijk dat prijsdruk zich niet beperkt tot de supermarkt. Gezinnen moeten ook rekening houden met hogere kosten voor zorg, communicatie en andere diensten die onderdeel zijn geworden van het dagelijks leven.
Het gemiddelde vertelt niet het hele verhaal
Het ABS benadrukt dat de prijsontwikkeling per artikel sterk verschilt. Binnen het pakket van 316 onderzochte goederen en diensten varieerden de prijsbewegingen in september van een daling van 43 procent tot een stijging van 253 procent.
Over de periode oktober 2024 tot en met september 2026 liepen deze verschillen zelfs uiteen van een daling van 67 procent tot een stijging van 600 procent. De gemiddelde inflatie op jaarbasis schommelde in die periode tussen 5,7 en 11,6 procent.
Het algemene inflatiecijfer is dus geen volledige weergave van wat ieder huishouden ervaart. Wie een groot deel van het inkomen uitgeeft aan voeding en zorg, kan de prijsstijgingen veel sterker voelen dan iemand met een ander uitgavenpatroon.
Meten is belangrijk, maar wat volgt op de cijfers?
Het ABS onderzoekt de prijzen van 316 goederen en diensten op ongeveer 630 meetpunten in Paramaribo en Wanica, Nickerie, Coronie en Saramacca, Commewijne en Para.
De consumentenprijsindex geeft de gemiddelde prijsverandering weer van een vast pakket consumptiegoederen en -diensten.
Die cijfers zijn belangrijk voor het volgen van economische ontwikkelingen, maar de samenleving heeft ook behoefte aan antwoorden over de oorzaken van de forse prijsstijgingen en de maatregelen die de koopkracht kunnen beschermen.
Vooral bij basisvoeding en gezondheidszorg is inzicht nodig in de factoren die de prijzen opdrijven en in de mogelijkheden om de lasten voor kwetsbare huishoudens te beperken.
Een inflatiecijfer van 7,3 procent mag daarom niet uitsluitend als een statistisch gegeven worden gepresenteerd.
Achter dat percentage staan huishoudens die dagelijks moeten bepalen wat zij nog kunnen betalen; de vraag is welke concrete maatregelen ervoor zorgen dat hun koopkracht niet verder onder druk komt te staan.
Ben M.D.
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
