Er bestaat een hardnekkig narratief dat alleenstaande vrouwen van Surinaamse afkomst het in Nederland per definitie beter hebben dan hun seksegenoten die in Suriname wonen.
Daar zit zeker een kern van waarheid in, maar mijn eigen observaties hebben mij geleerd dat de werkelijkheid aanzienlijk genuanceerder is.
Een vrouw in Nederland met een vaste baan heeft doorgaans meer financiële zekerheid.
Zij verdient vaak een hoger inkomen, is minder afhankelijk van een partner en heeft toegang tot voorzieningen en sociale zekerheden die in Suriname minder vanzelfsprekend zijn.
Op papier lijkt het verschil dan snel gemaakt. Maar papier vertelt niet het hele verhaal.
Wat vrouwen mij zelf vertellen
In gesprekken met Surinaamse vrouwen in Nederland hoor ik regelmatig een ander verhaal. Sommige van deze vrouwen vertellen mij dat zij ondanks hun inkomen, zelfstandigheid en materiële zekerheid niet altijd het gevoel hebben dat hun leven ook daadwerkelijk gelukkiger is geworden.
Dat zijn niet mijn woorden. Het zijn hun eigen ervaringen en gevoelens die zij met mij delen.
Zij spreken bijvoorbeeld over eenzaamheid, een druk bestaan, weinig tijd voor familie en het missen van de sociale verbondenheid die zij uit Suriname kennen.
Tegelijkertijd moet worden toegegeven dat er uiteraard ook talloze Surinaamse dames in Nederland zijn die juist zeer tevreden zijn met hun leven en hun zelfstandigheid koesteren.
Geluk laat zich niet op een loonstrook zien
Daarom vind ik het te gemakkelijk om uitsluitend naar salaris, huisvesting, werk en sociale voorzieningen te kijken wanneer we bepalen wie het beter heeft.
Materiële zekerheid is belangrijk. Heel belangrijk zelfs. Maar geluk laat zich niet uitsluitend meten aan de hand van een loonstrook, een arbeidscontract of de hoogte van een uitkering.
Een vrouw kan financieel zelfstandig zijn en toch verlangen naar meer warmte, familie en verbondenheid. Een andere kan in Suriname met aanzienlijk minder financiële zekerheid leven en zich desondanks tevreden en gelukkig voelen.
Misschien moeten we daarom stoppen met de simpele gedachte dat wonen in Nederland automatisch betekent dat een alleenstaande Surinaamse vrouw een beter leven heeft.
Meer zekerheid is niet hetzelfde als meer geluk.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
