Het is een probleem dat in Suriname al jaren zichtbaar is, maar waar kennelijk geen structurele oplossing voor wordt gevonden.
Huishoudens blijven regelmatig zitten met grof vuil.
Oude meubels, matrassen, takken, hout, kapotte spullen en ander afval stapelen zich op, terwijl een betrouwbaar systeem voor regelmatige inzameling ontbreekt.
Wie van zijn grof vuil af wil, moet vervolgens zelf op zoek naar een oplossing. Het laten ophalen daarvan is bovendien niet altijd eenvoudig.
Soms is het lastig om de juiste afdeling te bereiken en ook na een verzoek is het niet vanzelfsprekend dat het afval daadwerkelijk wordt opgehaald.
Dan gaat de lucifer erin
En daar ontstaat het probleem. Wanneer mensen wekenlang met een berg grof vuil zitten en geen eenvoudige, betaalbare en betrouwbare mogelijkheid hebben om ervan af te komen, zullen sommigen uiteindelijk zelf een oplossing zoeken.
Dan gaat de lucifer erin.
Dat is natuurlijk geen excuus om afval te verbranden. Rookoverlast is hinderlijk en kan zeer schadelijk zijn voor de gezondheid. Bovendien heeft niet alleen degene die het afval verbrandt ermee te maken, maar ook buren en voorbijgangers.
Maar laten we eerlijk zijn. Niet iedere burger heeft duizenden SRD’s beschikbaar om een chauffeur met een kleine vrachtwagen te betalen om een hoeveelheid grof vuil af te voeren.
Dienstverlening kan gedrag veranderen
Juist daarom vind ik dat de overheid naar zichzelf moet kijken. Als burgers geen laagdrempelige, betaalbare en regelmatige mogelijkheid krijgen om grof vuil kwijt te raken, wordt verkeerd gedrag indirect in de hand gewerkt.
Wie illegale of ongewenste afvalverbranding wil terugdringen moet niet alleen wijzen naar de burger. Zorg eerst voor een systeem dat werkt. Goede dienstverlening kan gedrag veranderen.
Een overheid die dat nalaat, moet niet verbaasd zijn wanneer inwoners zelf naar oplossingen zoeken.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
