Waarom voelt het alsof Suriname na 15 jaar eindelijk weer een president heeft die rust en duidelijkheid uitstraalt?
Laat ik vooropstellen: we hebben de afgelopen vijftien jaar natuurlijk wél presidenten gehad. Eerst Desi Bouterse, daarna Chan Santokhi en sinds juli 2025 Zijne Excellentie Jennifer Geerlings-Simons.
Maar de echte vraag is: wanneer hebben we voor het laatst zoveel behoefte gehad aan rust, stabiliteit en vertrouwen in het bestuur?
Vijftien jaar lang hebben we politieke onzekerheid, economische problemen, maatschappelijke verdeeldheid en beleid dat regelmatig alle kanten opging meegemaakt.
Onder Bouterse waren er grote controverses en economische problemen. Onder Santokhi volgden harde economische hervormingen, prijsstijgingen en veel maatschappelijke onvrede.
En nu is er een nieuwe president.
Jennifer Simons is nog relatief kort aan de macht, maar toch lijkt er volgens veel mensen iets veranderd te zijn in de politieke sfeer.
Minder voortdurend politiek spektakel. Meer aandacht voor orde, stabiliteit en vooruitkijken.
Is alles nu opgelost? Natuurlijk niet.
Suriname heeft nog steeds enorme uitdagingen. Onze economie moet sterker worden, de overheid moet efficiënter functioneren, corruptie moet worden aangepakt en de toekomstige inkomsten uit olie en gas moeten daadwerkelijk ten goede komen aan de bevolking.
Maar misschien is er iets dat minstens zo belangrijk is: rust.
Een land kan zich niet ontwikkelen wanneer burgers voortdurend worden geconfronteerd met politieke ruzies, economische onzekerheid en onduidelijkheid over de toekomst.
Daarom mogen we deze regering kritisch blijven volgen. Een president moet nooit boven kritiek staan. Maar tegelijkertijd verdient een nieuwe regering ook de ruimte om haar beleid uit te voeren en resultaten te laten zien.
Misschien is dit eindelijk het moment waarop Suriname niet meer achterom hoeft te kijken, maar vooruit kan kijken.
Na vijftien jaar van onzekerheid en troebel beleid kunnen we misschien eindelijk weer bouwen aan iets wat Suriname dringend nodig heeft: rust, stabiliteit, duidelijkheid en vertrouwen in de toekomst.
De tijd zal leren of Jennifer Simons daadwerkelijk het verschil kan maken.
Maar Suriname kan zich in ieder geval geen nieuwe vijftien jaar van onzekerheid veroorloven.
Guillermo Feller
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
