Ik krijg regelmatig iets te horen van mensen van Surinaamse komaf in Nederland die geld naar familie in Suriname sturen.
Ze doen dat meestal met liefde en vanuit het idee dat ze iemand helpen die het financieel moeilijk heeft. Toch klinkt in hun verhalen dikwijls een ongemakkelijke twijfel door.
Sommigen zeggen dat zij met gemengde gevoelens geld overmaken. Niet omdat ze hun familie niets gunnen, maar omdat ze te vaak horen of het vermoeden hebben dat hun bijdrage uiteindelijk niet wordt gebruikt waarvoor die bedoeld was.
Van boodschappen en medicijnen naar luxe
Een geldgever vertelde mij dat hij geld stuurt voor zijn zus bedoelt voor noodzakelijke levensmiddelen, terwijl hij later hoort dat er ook geld is uitgegeven aan casinobezoek.
Anderen zeggen dat bijdragen voor medische kosten soms samengaan met de aanschaf van dure mobiele telefoons of andere zaken die op dat moment volgens de gever bepaald geen prioriteit zouden moeten hebben.
Natuurlijk moet worden opgepast met generalisaties. Veel Surinamers in Nederland ondersteunen familieleden die iedere maand daadwerkelijk afhankelijk zijn van deze hulp.
Voor hen is het geld geen luxe, maar een noodzakelijke aanvulling om boodschappen te doen, medicijnen te kopen of rekeningen te betalen.
Toch verdient de groeiende twijfel aandacht. Want wanneer iemand vanuit Nederland maandenlang een deel van zijn inkomen afstaat en vervolgens het gevoel krijgt dat het geld verkeerd wordt besteed, kan iets belangrijks verdwijnen: de bereidheid om te blijven helpen.
Vertrouwen is misschien wel de belangrijkste valuta
Geld sturen naar familie hoort geen financiële verplichting zonder grenzen te worden. Het zou een vorm van solidariteit moeten zijn waarbij beide kanten verantwoordelijkheid tonen.
Als dat vertrouwen verdwijnt, is de vraag niet langer hoeveel geld vanuit Nederland naar Suriname stroomt, maar hoeveel mensen straks nog bereid zijn om het te sturen.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
