Tijdens de nationale herdenking van de afschaffing van de slavernij op 1 juli 1863 heeft parlementsvoorzitter Michael Ashwin Adhin stilgestaan bij de betekenis van vrijheid, solidariteit en gezamenlijke vooruitgang.
De plechtigheid vond plaats bij het Kwakoe-monument op de hoek van de Zwartenhovenbrugstraat en de Dr. Sophie Redmondstraat, waar na afloop een bloemenhulde werd gebracht.
De jaarlijkse herdenking stond in het teken van bezinning op het slavernijverleden en de doorwerking daarvan in de hedendaagse samenleving.
Odo als boodschap van collectieve kracht
In zijn toespraak sloot Adhin af met het Surinaamse spreekwoord: “Ef’ yu no abi finga, yu no kan meki kofu”, afkomstig uit de verzameling odo’s van Guno Hoen. Vrij vertaald betekent dit: “Zonder vingers kun je geen vuist maken.”
Volgens de parlementsvoorzitter onderstreept dit gezegde dat vooruitgang alleen mogelijk is wanneer mensen gezamenlijk optrekken en elkaar versterken.
Terugblik op slavernij en beperkte vrijheid
Adhin stond uitgebreid stil bij de afschaffing van de slavernij in 1863 en de periode die daarop volgde. Hij verwees naar de officiële vrijverklaring van circa 33.000 tot slaaf gemaakten, waarbij volgens hem de economische compensatie niet naar de slachtoffers ging, maar naar hun voormalige eigenaren.
De parlementsvoorzitter wees erop dat de vrijheid in de praktijk beperkt bleef door een periode van tien jaar staatstoezicht, waardoor vrijgemaakten verplicht op de plantages moesten blijven werken. Daarom stelde hij dat niet alleen 1863, maar ook 1873 als belangrijk historisch ijkpunt moet worden gezien.
Eerbetoon aan verzetshelden en voorouders
Tijdens zijn toespraak bracht Adhin hulde aan verzetsfiguren zoals de marronleider Boni, die volgens hem symbool staat voor de strijd voor vrijheid nog vóór de officiële afschaffing van de slavernij.
Ook verwees hij naar schrijver en verzetsstrijder Anton de Kom, die de geschiedenis van Suriname volgens hem heeft beschreven vanuit het perspectief van de tot slaaf gemaakten en hun nazaten.
Daarnaast werd gerefereerd aan wetenschappelijk werk waarin de verbondenheid tussen voorouders en huidige generaties wordt beschreven als een blijvende spirituele en culturele realiteit.
Een gedeelde geschiedenis van verschillende bevolkingsgroepen
Adhin benadrukte dat de strijd voor vrijheid niet beperkt bleef tot één bevolkingsgroep. Ook contractarbeiders uit onder meer India en Java kregen te maken met uitbuiting en kwamen op voor hun rechten.
Volgens hem delen Marrons, Creolen, Hindostanen en Javanen een gezamenlijke geschiedenis van verzet en streven naar een menswaardig bestaan.
Hij verwees daarbij naar het belang van solidariteit, zoals ook verwoord door Anton de Kom, die stelde dat alleen gezamenlijke verbondenheid de bevolking van Suriname kan verenigen.
