In gesprekken die ik de afgelopen dagen voerde met vrouwen in mijn omgeving viel mij iets op.
Het idee dat vrouwen vooraf zouden kunnen nagaan of een huidige of toekomstige partner een verleden van geweld heeft, krijgt ook onder Surinaamse vrouwen opvallend veel steun.
Velen zeggen dat zij graag meer zekerheid zouden willen voordat zij een relatie aangaan, zeker nu verhalen over huiselijk geweld regelmatig het nieuws halen.
In Nederland werkt de regering aan een wetsvoorstel dat is geïnspireerd op de Britse Clare’s Law. Die regeling maakt het mogelijk om bij de politie informatie op te vragen over een partner die eerder betrokken is geweest bij geweldsdelicten.
Het doel is eenvoudig: mensen beter beschermen tegen huiselijk geweld en ernstige mishandeling.
Ook in Suriname leeft deze behoefte
Wie de situatie in Suriname volgt, weet dat geweld binnen relaties geen onbekend probleem is. Regelmatig verschijnen berichten over mishandeling, bedreiging en soms zelfs dodelijk geweld binnen gezinnen.
Juist daarom zeggen veel vrouwen dat zij het recht zouden moeten hebben om gewaarschuwd te worden wanneer er al een bekend patroon van geweld bestaat.
Toch kent zo’n systeem ook beperkingen. Een belangrijk nadeel is dat lang niet iedere gewelddadige partner ooit is veroordeeld of geregistreerd. Een schone uitkomst betekent dus niet automatisch dat iemand veilig is.
In Suriname speelt dat mogelijk nog sterker, omdat niet alle slachtoffers aangifte doen en veel situaties achter gesloten deuren blijven.
Meer dan alleen een databank
Daarnaast zijn er praktische vragen. Wie mag informatie opvragen? Hoe wordt vastgesteld dat iemand daadwerkelijk een relatie heeft met de persoon over wie informatie wordt gevraagd? Welke gegevens mogen worden gedeeld zonder de privacywetgeving te schenden?
Persoonlijk denk ik dat meer transparantie vrouwen kan helpen betere keuzes te maken. Tegelijkertijd mag niemand geloven dat een controle van een strafblad alle risico’s wegneemt.
Voorlichting, een goed functionerende politie, toegankelijke hulpverlening en een samenleving die geweld niet wegwuift blijven minstens zo belangrijk.
De discussie die nu in Nederland wordt gevoerd, verdient daarom ook aandacht in Suriname. Veel vrouwen blijken er al klaar voor te zijn. De vraag is of beleidsmakers dat ook zijn.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
