De benoeming van Glenn Paul Oehlers tot voorzitter van het hoofdbestuur van de Vooruitstrevende Hervormings- Partij (VHP) markeert een belangrijk, maar ook gevoelig moment binnen de partij.
Het onverwachte wegvallen van oud-president Chandrikapersad Santokhi laat vooral een leiderschapsvraagstuk achter dat niet eenvoudig met een statutaire procedure kan worden opgelost.
De opvolging is formeel correct verlopen. Volgens de partijstatuten is Oehlers, als eerste vervanger, doorgeschoven naar het voorzitterschap. Maar politiek leiderschap is meer dan het invullen van een functie. Het gaat om gezag, uitstraling en het vermogen om een partij – en bij uitbreiding een samenleving – te mobiliseren.
De erfenis van Santokhi
Santokhi was, los van politieke meningsverschillen, een leider met herkenbaarheid en een zekere mate van charisma. Hij wist een brede achterban aan zich te binden en gaf de VHP een duidelijke koers en gezicht, zowel nationaal als internationaal.
Dat soort leiderschap laat zich niet eenvoudig overdragen. Het is geen ambt dat je erft, maar een positie die je moet verdienen – in het publieke oog en binnen de partij.
Continuïteit versus overtuigingskracht
De VHP benadrukt dat met de benoeming van Oehlers de bestuurlijke stabiliteit is gewaarborgd. Dat is begrijpelijk en in zekere zin noodzakelijk. In tijden van onzekerheid is continuïteit belangrijk.
Maar stabiliteit alleen is niet voldoende. Een politieke partij heeft ook richting, energie en overtuigingskracht nodig. Juist daar ontstaat twijfel. Heeft Oehlers de persoonlijkheid en het politieke gewicht om de partij niet alleen draaiende te houden, maar ook vooruit te brengen?
De opmerking dat hij niet beschikt over het charisma van zijn voorganger klinkt hard, maar raakt wel een kernvraag die binnen en buiten de partij leeft.
Meer dan een tussenoplossing
Het risico bestaat dat deze benoeming wordt gezien als een tijdelijke, administratieve oplossing in plaats van een inhoudelijke keuze voor leiderschap. Als dat beeld blijft hangen, kan het de positie van Oehlers ondermijnen nog voordat hij echt begonnen is.
Aan de andere kant biedt juist deze situatie een kans. Zonder de druk van directe verkiezingen kan hij werken aan profilering, inhoud en verbinding met de achterban. Maar dat vraagt om zichtbaarheid, duidelijke keuzes en een eigen stijl – niet alleen voortbouwen op wat er was.
De echte test moet nog komen
De VHP staat op een kruispunt. Niet alleen organisatorisch, maar ook inhoudelijk en strategisch. De komende periode zal uitwijzen of Oehlers meer is dan een logische opvolger op papier.
Leiderschap wordt immers niet bepaald door een benoeming, maar door het vermogen om mensen te overtuigen, vertrouwen te winnen en richting te geven.
En precies daar ligt de echte uitdaging.
Dat Oehlers “geen Santokhi is” mag duidelijk zijn. Maar misschien is de belangrijkere vraag: moet hij dat wel zijn? Of heeft de VHP juist behoefte aan een ander type leider?
De tijd zal het uitwijzen. Maar één ding staat vast: alleen continuïteit is niet genoeg om een partij politiek relevant te houden.
D. Karamat-Ali
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via info@gfcnieuws.com of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
